Posts tonen met het label Persberichten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Persberichten. Alle posts tonen
Met verbazing namen we kennis van de voorstellen van PS-voorzitter Elio Di Rupo om prijscontroles te gaan invoeren voor "essentiële producten". Wij betwijfelen niet dat dit voorstel ingegeven is door goede bedoelingen, met name een bekommernis voor de armen in onze samenleving. Ook wij, als liberale studenten, zijn immers bezorgd om de koopkracht van elkeen in deze tijden van economische terugval en massawerkloosheid. Maar wij willen er evenwel op wijzen dat het invoeren van prijscontroles een totaal fout antwoord is op dit probleem. Dergelijke ingrepen zullen onbedoelde gevolgen met zich meebrengen die nadelig zijn, faliekant zelfs, voor onze economie en voor net diegenen die Elio Di Rupo met deze maatregel denkt te willen beschermen. Sommige politici denken dat ze met wetten elk aspect van de wereld kunnen verbeteren. Maar wetten hebben hun grenzen. De zwaartekracht kan niet veranderd of afgeschaft worden door een wet en hetzelfde geldt voor economische wetmatigheden. Als men dit probleem wilt oplossen moet men het eerst leren begrijpen. Een persbericht.
Prijzen zijn geen willekeurige getallen of het gevolg van de "hebzucht" van ondernemers. Zij vormen het resultaat van de vraag naar en het aanbod aan bepaalde goederen en diensten. De prijs van een goed is het evenwicht tussen wat de aanbieder wilt krijgen en wat de consument daarvoor wilt betalen. Prijscontroles verstoren dit evenwicht en leggen een onredelijke prijs op aan de aanbieders van de geviseerde goederen. De reactie van de aanbieders zal zijn om minder goederen te voorzien, ze krijgen er immers niet langer de verhoopte prijs voor terwijl hun productiekosten dezelfde zijn gebleven. Zij zullen zich toeleggen op de productie van andere, eventueel gelijkaardige, producten waarvan de prijs niet door de overheid wordt vastgelegd. Of erger nog: zij zullen gedwongen worden om de productie te stoppen met faillissementen en ontslagen tot gevolg. Het resultaat van deze goedbedoelde maatregel zal dus een afname zijn van de beschikbaarheid van deze "noodzakelijke goederen" en dat zal in de eerste plaats net die mensen treffen die deze goederen en diensten het meest nodig hebben. Als verantwoordelijke liberale studenten kunnen we dit hier maar niet genoeg benadrukken.
De geschiedenis heeft bovendien meermaals bewezen dat gedicteerde maximumprijzen niet werken. Een overheid is gewoonweg niet in staat om correcte prijzen te bepalen. Ze beschikt hiervoor niet over voldoende kennis of inschattingsvermogen. Dat is net de reden waarom we dit moeten overlaten aan een eerlijk en evenwichtig systeem: de vrije prijsbepaling door consument en producent. In deze probleemsituatie kunnen we niet toelaten dat deze economische en historische kennis overboord wordt gegooid. Integendeel: een probleem moet aangepakt worden met kennis van zaken. Prijscontroles hebben een effect dat ingaat tegen de bedoeling van de maatregel. Ze zijn een gevaar voor de koopkracht van de consument en de overleving van middelgrote en kleine ondernemingen. Eveneens wensen we hier te benadrukken dat de overheid in deze tijden van crisis de plicht heeft om consumenten en producenten te ontzien van bijkomende moeilijkheden. Als Elio Di Rupo echt bezorgt is om de hoge prijzen van consumptiegoederen moet hij voorstellen doen die de fiscale lasten naar omlaag halen en de overheidsuitgaven onder controle krijgen. De huidige fiscale lasten en de toekomstige schuldenlast zijn immers veel grotere bedreigingen voor onze welvaart. Als onze samenleving eindelijk eens bevrijd zou worden van dat immense overheidsbeslag zal de economische heropleving die daarmee gepaard gaat ongetwijfeld een stijging van de koopkracht voor iedereen genereren. En dat is de enige échte oplossing voor dit probleem.
Het Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV) is een onafhankelijke studentenvereniging die al sinds 1937 de liberale studenten in de zes Vlaamse universiteitssteden verenigt en een consequente liberale koers bepleit binnen het politieke landschap. Het LVSV is momenteel aanwezig in Leuven, Antwerpen, Gent, Kortrijk, Brussel en Hasselt. Dit communiqué werd ons door LVSV-voorzitter Jan Hayen bezorgd. De tekst werd lichtjes aangepast om aan het format van deze blog te voldoen. Aan de inhoud of boodschap werd niets veranderd.
Meer persteksten van de liberale studenten op www.lvsv.be.
Prijzen zijn geen willekeurige getallen of het gevolg van de "hebzucht" van ondernemers. Zij vormen het resultaat van de vraag naar en het aanbod aan bepaalde goederen en diensten. De prijs van een goed is het evenwicht tussen wat de aanbieder wilt krijgen en wat de consument daarvoor wilt betalen. Prijscontroles verstoren dit evenwicht en leggen een onredelijke prijs op aan de aanbieders van de geviseerde goederen. De reactie van de aanbieders zal zijn om minder goederen te voorzien, ze krijgen er immers niet langer de verhoopte prijs voor terwijl hun productiekosten dezelfde zijn gebleven. Zij zullen zich toeleggen op de productie van andere, eventueel gelijkaardige, producten waarvan de prijs niet door de overheid wordt vastgelegd. Of erger nog: zij zullen gedwongen worden om de productie te stoppen met faillissementen en ontslagen tot gevolg. Het resultaat van deze goedbedoelde maatregel zal dus een afname zijn van de beschikbaarheid van deze "noodzakelijke goederen" en dat zal in de eerste plaats net die mensen treffen die deze goederen en diensten het meest nodig hebben. Als verantwoordelijke liberale studenten kunnen we dit hier maar niet genoeg benadrukken.
De geschiedenis heeft bovendien meermaals bewezen dat gedicteerde maximumprijzen niet werken. Een overheid is gewoonweg niet in staat om correcte prijzen te bepalen. Ze beschikt hiervoor niet over voldoende kennis of inschattingsvermogen. Dat is net de reden waarom we dit moeten overlaten aan een eerlijk en evenwichtig systeem: de vrije prijsbepaling door consument en producent. In deze probleemsituatie kunnen we niet toelaten dat deze economische en historische kennis overboord wordt gegooid. Integendeel: een probleem moet aangepakt worden met kennis van zaken. Prijscontroles hebben een effect dat ingaat tegen de bedoeling van de maatregel. Ze zijn een gevaar voor de koopkracht van de consument en de overleving van middelgrote en kleine ondernemingen. Eveneens wensen we hier te benadrukken dat de overheid in deze tijden van crisis de plicht heeft om consumenten en producenten te ontzien van bijkomende moeilijkheden. Als Elio Di Rupo echt bezorgt is om de hoge prijzen van consumptiegoederen moet hij voorstellen doen die de fiscale lasten naar omlaag halen en de overheidsuitgaven onder controle krijgen. De huidige fiscale lasten en de toekomstige schuldenlast zijn immers veel grotere bedreigingen voor onze welvaart. Als onze samenleving eindelijk eens bevrijd zou worden van dat immense overheidsbeslag zal de economische heropleving die daarmee gepaard gaat ongetwijfeld een stijging van de koopkracht voor iedereen genereren. En dat is de enige échte oplossing voor dit probleem.
Het Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV) is een onafhankelijke studentenvereniging die al sinds 1937 de liberale studenten in de zes Vlaamse universiteitssteden verenigt en een consequente liberale koers bepleit binnen het politieke landschap. Het LVSV is momenteel aanwezig in Leuven, Antwerpen, Gent, Kortrijk, Brussel en Hasselt. Dit communiqué werd ons door LVSV-voorzitter Jan Hayen bezorgd. De tekst werd lichtjes aangepast om aan het format van deze blog te voldoen. Aan de inhoud of boodschap werd niets veranderd.
Meer persteksten van de liberale studenten op www.lvsv.be.
Heeft de mens het klimaat beïnvloed? Dat was de vraag waarover een hele resem internationaal gerenommeerde wetenschappers en commentatoren zich onlangs in het Europees Parlement gebogen hebben. Op 18 november jl., vlak voor het uitlekken van de vervalste IPCC-emails en nog weken voor de mislukte klimaattop in Kopenhagen dus, zakten een dikke tweehonderd geïnteresseerden af naar Brussel om er de daglange “counter-consensual climate change conference” van Roger Helmer bij te kunnen wonen. Roger Helmer is Europarlementslid voor de Britse Conservatieven, erevoorzitter van de Britse libertarische denkgroep “The Freedom Association” en een oude bekende van ondergetekende. Helmer laat ook zelf geen kans onbenut om zijn klimaatsceptische argumenten te verspreiden. Zo schreef hij in de lente van 2009 voor rekening van de “Bruges Group” nog een zéér interessante paper over de vermeende anthropogenische klimaatsverandering. De autoriteiten van het Europees Parlement deden nog hun best om de conferentie te verbieden, net zoals het pro-tabakscongres van januari 2009, maar tevergeefs. Ook uw dienaar tekende natuurlijk present. Voor de eerste keer in een eeuwigheid kon je in Brussel immers eens een ander, meer wetenschappelijk en minder dogmatisch, geluid over deze materie horen.
Roger Helmer wijdde zijn inleidingstoespraak aan het latente gebrek aan waarachtig debat in de discussie rond de vermeende opwarming van de aarde, en ook co-host Giles Chichester, de voorzitter van het “European Energy Forum”, sprong hem daarin bij. Volgens Chichester zouden de groene alternatieven voor onze huidige energieproductie volledig ontoereikend zijn en zouden de ecologisten meer bezig zijn met hun eigen Grote Gelijk dan met het aanreiken van échte oplossingen voor de échte problemen. Chichester zegt vooral te willen ijveren voor energieonafhankelijkheid en volgens hem is dat de enige rationele manier om het probleem te tackelen. Chris Horner van het “Competitive Enterprise Institute” schreef onlangs het boek “The Politically Incorrect Guide to Global Warming” en kwam in Brussel het lijvige onderzoek van zijn denktank voorstellen. De gemeten opwarming van 0,7° in de laatste eeuw ligt volgens hem geheel in lijn met de evolutie van de eeuwen daarvoor en is helemaal niet iets om ons zorgen over te maken. Daarbij bewijst die constante opwarming over de eeuwen heen, dus ook van voor de industriële revolutie, de nonsens van “man-made global warming”.
Lord Lawson van Blaby, gewezen financiënminister van Groot-Brittannië, drukte zijn vrees uit voor het kostenplaatje van de groene ideeën en deed een oproep om eerst absolute zekerheid over oorzaak-gevolg te hebben alvorens de welvaart van de komende generaties zo zwaar te gaan hypothekeren. Professor David Henderson van de Westminster Business School trok niet enkel de wetenschappelijke grondslag van de alarmistische klimaatidee in twijfel, maar ook de zwaar onderschatte economische gevolgen van de groene ingrepen. Verder liet hij op de conferentie een ballonnetje op over de geheime internationalistische agenda van de linkse “believers”. Zij zouden aan “global salvationism” lijden en de heersende klimaathype gebruiken om hun droom van een éénwereldregering onder VN-vlag te kunnen waarmaken. Econoom Roger Bootle analyseerde voor ons de verschillende “groene belastingen” die de laatste jaren in Europa het licht gezien hebben. Bootle noemde deze “waanzinnig” en stelde onverbloemd vast dat de klimaathype ook door de overheden misbruikt wordt om “stealth taxes” in het leven te roepen die eigenlijk niets met het klimaat van doen hebben maar gewoon dienen om de failliete socialistische welvaartsstaten te spijzen.
Professor Benny Peiser van Liverpool University had het over het heersende alarmisme (“the relentless outpouring of apocalyptic disaster scenarios”) in ecologische middens en over de hysterische campagnes van internationaal links in deze zaak. “Waarom moeten ze zoveel lawaai maken en het debat in die mate uit de weg gaan, als ze toch pretenderen de waarheid aan hun kant te hebben?” was de terechte slotbemerking van professor Peisser. Neil O’Brien schreef voor “Open Europe” een paper over het nieuwe “Emissions Trading Scheme” van de EU en kwam zijn bevindingen met ons delen. Volgens O’Brien is het ETS op leest van de grote oliebedrijven geschreven en zal het de belastingbetalers honderden miljoenen kosten zonder dat het ook maar een beetje zou bijdragen tot een duurzame reductie van de CO2-uitstoot in de Europese Unie. James Dellingpole is een Britse onderzoeksjournalist die momenteel bij “The Daily Telegraph” onder dak is en al maanden een verwoede kruistocht voerde tegen de leugens en het bedrog in het klimaatverhaal. Hij kwam ons in Brussel duiding geven bij zijn recentste ontdekkingen. Het was toen zeker al interessant, maar dat zou het eigenlijk een week later pas helemaal geweest zijn wanneer hij een heuse celebrity werd door o.a. de ontdekking van de IPCC-vervalsingen wereldkundig te maken.
Ontwikkelingseconoom Julian Morris is verbonden aan het “International Policy Network” en klonk zeer verontrust. Volgens hem is de derde wereld helemaal niet begaan met de klimaathype. Ze krijgen extra “hulp” voor de neus gehouden in ruil voor hun steun voor de Westerse push naar globale klimaatmaatregelen. Volgens Morris zou dit op termijn nochtans net ten koste gaan van de landen op weg naar ontwikkeling. Zij hebben ruimte en kansen nodig om hun eigen economieën op te bouwen, zonder klimaatnonsens. Ook een vertoning van de “Channel 4”-documentaire “The Great Global Warming Swindle” stond op het programma, net als een ogen openende powerpoint met foto’s en geschreven getuigenissen van de middeleeuwen tot vandaag waaruit zeer duidelijk te zien is dat het ijs op de Noordpool vandaag niet dunner is dan pakweg 200 jaar geleden en dat er in de zogenaamde “koude” jaren voor de menselijke CO2-revolutie al schepen tot op de Noordpool konden varen in de winter.
De professoren Anthony Watts en Fred Goldberg zijn beide lid van het NIPCC, waarbij de "N" voor "Non-Governmental" staat, en kwamen de “hockey stick fallacy” van de klimaatgelovigen becommentariëren. Zij stoelden dit op het onderzoek van de Canadese statisticus Ross McKitrick van Ontario University uit 2007. Nog voor de gelekte e-mails waarin deze vervalsing toegegeven wordt, had McKitrick de leugen immers zelf al doorprikt. Dr. Henrik Svensmark van het Deense Ruimteagentschap legde in heldere taal uit dat buitenaardse wisselingen van zonnestraling de klimaatsveranderingen veroorzaken en dat de mens daarin geen enkele rol van betekenis speelt. Professor Tom Segelstadt van de universiteit van Oslo legde ons dan weer uit dat de uitstoot van CO2 het klimaat niet zou opwarmen, maar net zou afkoelen, wat de ganse groene hypothese meteen onderuithaalt. Maar uiteindelijk waren het de “keynote speeches” van professor Fred Singer, zelf een vooraanstaand lid van het “International Panel on Climate Change”, en econoom Hans Labohm, oud-voorzitter van het wetenschappelijk bureau van het Nederlandse Instituut voor Buitenlandse Betrekkingen “Clingendael”, die nog het meeste indruk maakten. Singer smashte de wetenschappelijke onderbouw van het IPCC-rapport en Labohm deed exact hetzelfde met de economische OESO-analyse van de voorgestelde VN-maatregelen.
Dit verslag verscheen ook elders op het Internet. Als toemaatje voeg ik aan deze tekst ook nog één van mijn favoriete bumperstickers toe.
Podcasts van alle speeches via www.rogerhelmermep.wordpress.com.
Roger Helmer wijdde zijn inleidingstoespraak aan het latente gebrek aan waarachtig debat in de discussie rond de vermeende opwarming van de aarde, en ook co-host Giles Chichester, de voorzitter van het “European Energy Forum”, sprong hem daarin bij. Volgens Chichester zouden de groene alternatieven voor onze huidige energieproductie volledig ontoereikend zijn en zouden de ecologisten meer bezig zijn met hun eigen Grote Gelijk dan met het aanreiken van échte oplossingen voor de échte problemen. Chichester zegt vooral te willen ijveren voor energieonafhankelijkheid en volgens hem is dat de enige rationele manier om het probleem te tackelen. Chris Horner van het “Competitive Enterprise Institute” schreef onlangs het boek “The Politically Incorrect Guide to Global Warming” en kwam in Brussel het lijvige onderzoek van zijn denktank voorstellen. De gemeten opwarming van 0,7° in de laatste eeuw ligt volgens hem geheel in lijn met de evolutie van de eeuwen daarvoor en is helemaal niet iets om ons zorgen over te maken. Daarbij bewijst die constante opwarming over de eeuwen heen, dus ook van voor de industriële revolutie, de nonsens van “man-made global warming”.
Lord Lawson van Blaby, gewezen financiënminister van Groot-Brittannië, drukte zijn vrees uit voor het kostenplaatje van de groene ideeën en deed een oproep om eerst absolute zekerheid over oorzaak-gevolg te hebben alvorens de welvaart van de komende generaties zo zwaar te gaan hypothekeren. Professor David Henderson van de Westminster Business School trok niet enkel de wetenschappelijke grondslag van de alarmistische klimaatidee in twijfel, maar ook de zwaar onderschatte economische gevolgen van de groene ingrepen. Verder liet hij op de conferentie een ballonnetje op over de geheime internationalistische agenda van de linkse “believers”. Zij zouden aan “global salvationism” lijden en de heersende klimaathype gebruiken om hun droom van een éénwereldregering onder VN-vlag te kunnen waarmaken. Econoom Roger Bootle analyseerde voor ons de verschillende “groene belastingen” die de laatste jaren in Europa het licht gezien hebben. Bootle noemde deze “waanzinnig” en stelde onverbloemd vast dat de klimaathype ook door de overheden misbruikt wordt om “stealth taxes” in het leven te roepen die eigenlijk niets met het klimaat van doen hebben maar gewoon dienen om de failliete socialistische welvaartsstaten te spijzen.
Professor Benny Peiser van Liverpool University had het over het heersende alarmisme (“the relentless outpouring of apocalyptic disaster scenarios”) in ecologische middens en over de hysterische campagnes van internationaal links in deze zaak. “Waarom moeten ze zoveel lawaai maken en het debat in die mate uit de weg gaan, als ze toch pretenderen de waarheid aan hun kant te hebben?” was de terechte slotbemerking van professor Peisser. Neil O’Brien schreef voor “Open Europe” een paper over het nieuwe “Emissions Trading Scheme” van de EU en kwam zijn bevindingen met ons delen. Volgens O’Brien is het ETS op leest van de grote oliebedrijven geschreven en zal het de belastingbetalers honderden miljoenen kosten zonder dat het ook maar een beetje zou bijdragen tot een duurzame reductie van de CO2-uitstoot in de Europese Unie. James Dellingpole is een Britse onderzoeksjournalist die momenteel bij “The Daily Telegraph” onder dak is en al maanden een verwoede kruistocht voerde tegen de leugens en het bedrog in het klimaatverhaal. Hij kwam ons in Brussel duiding geven bij zijn recentste ontdekkingen. Het was toen zeker al interessant, maar dat zou het eigenlijk een week later pas helemaal geweest zijn wanneer hij een heuse celebrity werd door o.a. de ontdekking van de IPCC-vervalsingen wereldkundig te maken.
Ontwikkelingseconoom Julian Morris is verbonden aan het “International Policy Network” en klonk zeer verontrust. Volgens hem is de derde wereld helemaal niet begaan met de klimaathype. Ze krijgen extra “hulp” voor de neus gehouden in ruil voor hun steun voor de Westerse push naar globale klimaatmaatregelen. Volgens Morris zou dit op termijn nochtans net ten koste gaan van de landen op weg naar ontwikkeling. Zij hebben ruimte en kansen nodig om hun eigen economieën op te bouwen, zonder klimaatnonsens. Ook een vertoning van de “Channel 4”-documentaire “The Great Global Warming Swindle” stond op het programma, net als een ogen openende powerpoint met foto’s en geschreven getuigenissen van de middeleeuwen tot vandaag waaruit zeer duidelijk te zien is dat het ijs op de Noordpool vandaag niet dunner is dan pakweg 200 jaar geleden en dat er in de zogenaamde “koude” jaren voor de menselijke CO2-revolutie al schepen tot op de Noordpool konden varen in de winter.
De professoren Anthony Watts en Fred Goldberg zijn beide lid van het NIPCC, waarbij de "N" voor "Non-Governmental" staat, en kwamen de “hockey stick fallacy” van de klimaatgelovigen becommentariëren. Zij stoelden dit op het onderzoek van de Canadese statisticus Ross McKitrick van Ontario University uit 2007. Nog voor de gelekte e-mails waarin deze vervalsing toegegeven wordt, had McKitrick de leugen immers zelf al doorprikt. Dr. Henrik Svensmark van het Deense Ruimteagentschap legde in heldere taal uit dat buitenaardse wisselingen van zonnestraling de klimaatsveranderingen veroorzaken en dat de mens daarin geen enkele rol van betekenis speelt. Professor Tom Segelstadt van de universiteit van Oslo legde ons dan weer uit dat de uitstoot van CO2 het klimaat niet zou opwarmen, maar net zou afkoelen, wat de ganse groene hypothese meteen onderuithaalt. Maar uiteindelijk waren het de “keynote speeches” van professor Fred Singer, zelf een vooraanstaand lid van het “International Panel on Climate Change”, en econoom Hans Labohm, oud-voorzitter van het wetenschappelijk bureau van het Nederlandse Instituut voor Buitenlandse Betrekkingen “Clingendael”, die nog het meeste indruk maakten. Singer smashte de wetenschappelijke onderbouw van het IPCC-rapport en Labohm deed exact hetzelfde met de economische OESO-analyse van de voorgestelde VN-maatregelen.
Dit verslag verscheen ook elders op het Internet. Als toemaatje voeg ik aan deze tekst ook nog één van mijn favoriete bumperstickers toe.
Podcasts van alle speeches via www.rogerhelmermep.wordpress.com.
In een recent artikel in "De Morgen" wijt Paul De Grauwe het falen van de voorspellingen van economen terecht aan hun onrealistische modellen. Zij baseren zich immers op twee absurde hypotheses, met name de “rationele verwachting” en “efficiënte markt”. Paul De Grauwe stelt dat economie een andere soort wetenschap is dan fysica, waardoor modellen opstellen en voorspellingen doen veel moeilijker wordt. Hoe ga je bijvoorbeeld een economische crisis experimenteel proberen te verklaren? Ga je alle variabelen constant kunnen houden (de vraag, het aanbod, de rente, de verwachtingen van mensen, e.a.), zoals een fysicus dat doet in zijn labo? Gecontroleerde experimenten in de economie gelijkend op deze in de fysica zijn onmogelijk, zelfs in een totalitaire maatschappij. Een ander soort wetenschap vraagt een andere methodologie. Professor De Grauwe roept, na het falen van het huidige paradigma, dan ook op tot het uitvinden van een nieuwe (macro-economische) theorie.
Wat hij niet zegt, is dat er reeds een economische school bestaat die niet lijdt aan de ziekten van de huidige macro-economie. De naam van deze school is de Oostenrijkse school. Deze economische strekking bestaat al meer dan honderd jaar en haar oorsprong ligt nog vele honderden jaren eerder. De Oostenrijkse school gebruikt geen modellen die menselijk gedrag negeren, maar vertrekt juist van het feit dat mensen doelgericht handelen en leidt daaruit economische principes af. Terwijl de mainstream economen de crisis ontkenden terwijl ze al bezig was, hadden de Oostenrijkse economen ze lang van tevoren zien aankomen. De YouTube-video waarop één van hen, Peter Schiff, in 2006 en 2007 de crisis herhaaldelijk voorspelde op televisie, geldt als een opvallend bewijs hiervan (nu al meer dan 1,5 miljoen hits).
Hulp vragen in verband met de crisis aan economen volgens wiens modellen de crisis niet kan bestaan, is niet verstandig. Zich tot de Oostenrijkse school wenden is dit des te meer. Het paradepaardje van de Oostenrijkse school is namelijk hun verklaring voor de steeds wederkerende plaag van crisissen: de ABCT (Austrian Business Cycle Theory). Voor deze theorie kreeg de econoom Friedrich von Hayek in 1974 de Nobelprijs economie. De ABCT acht het artificieel verlagen van de rente door de centrale bank als cruciaal om de economie op een pad van onstabiele groei te sturen (de bubbel). De vereenvoudigde versie van de theorie gaat als volgt. De centrale bank creëert geld en drijft zo de rente lager. Deze lage rente leidt tot optimisme op de markt en verleidt ondernemers tot investeren en het uitbreiden van productie. Wanneer de centrale bank minder (of minder snel) geld creëert en de rente terug stijgt, blijken al deze investeringen onhoudbaar en staan we aan de rand van de crisis. Als je de rente bekijkt van de laatste jaren, worden de bubbel en de crisis makkelijker te begrijpen.
Het recept van de Oostenrijkse school om zo snel mogelijk weer over te kunnen gaan naar een stabiele situatie is verrassend eenvoudig; niets doen. Op die manier kunnen foute investeringen verdwijnen en middelen terug naar hun juiste plaats in de economie, daar waar de consument ze wil. Juist het in leven houden van bedrijven en het bijcreëren van geld door de centrale bank, leidt tot het ophopen van foute investeringen en het aanslepen van de depressie. Het voorkomen van een volgende crisis is, volgens de Oostenrijkse school, enkel mogelijk zo de centrale bank zich onthoudt van geldcreatie en het manipuleren van de rente. Hopelijk toont deze korte uiteenzetting voor de wanhopende macro-economen een mogelijke uitweg. Naast het - weerom - verder prutsen aan modellen zijn er andere, vruchtvollere manieren om aan economie te doen. Deze zijn te vinden in de boeken van Ludwig von Mises, Friedrich von Hayek en Murray Rothbard.
Dit opiniestuk van Simon Van Wambeke werd als persbericht van het LVSV Leuven uitgestuurd en overgenomen op tal van weblogs.
Meer teksten van hem op www.rothbard.be.
Wat hij niet zegt, is dat er reeds een economische school bestaat die niet lijdt aan de ziekten van de huidige macro-economie. De naam van deze school is de Oostenrijkse school. Deze economische strekking bestaat al meer dan honderd jaar en haar oorsprong ligt nog vele honderden jaren eerder. De Oostenrijkse school gebruikt geen modellen die menselijk gedrag negeren, maar vertrekt juist van het feit dat mensen doelgericht handelen en leidt daaruit economische principes af. Terwijl de mainstream economen de crisis ontkenden terwijl ze al bezig was, hadden de Oostenrijkse economen ze lang van tevoren zien aankomen. De YouTube-video waarop één van hen, Peter Schiff, in 2006 en 2007 de crisis herhaaldelijk voorspelde op televisie, geldt als een opvallend bewijs hiervan (nu al meer dan 1,5 miljoen hits).
Hulp vragen in verband met de crisis aan economen volgens wiens modellen de crisis niet kan bestaan, is niet verstandig. Zich tot de Oostenrijkse school wenden is dit des te meer. Het paradepaardje van de Oostenrijkse school is namelijk hun verklaring voor de steeds wederkerende plaag van crisissen: de ABCT (Austrian Business Cycle Theory). Voor deze theorie kreeg de econoom Friedrich von Hayek in 1974 de Nobelprijs economie. De ABCT acht het artificieel verlagen van de rente door de centrale bank als cruciaal om de economie op een pad van onstabiele groei te sturen (de bubbel). De vereenvoudigde versie van de theorie gaat als volgt. De centrale bank creëert geld en drijft zo de rente lager. Deze lage rente leidt tot optimisme op de markt en verleidt ondernemers tot investeren en het uitbreiden van productie. Wanneer de centrale bank minder (of minder snel) geld creëert en de rente terug stijgt, blijken al deze investeringen onhoudbaar en staan we aan de rand van de crisis. Als je de rente bekijkt van de laatste jaren, worden de bubbel en de crisis makkelijker te begrijpen.
Het recept van de Oostenrijkse school om zo snel mogelijk weer over te kunnen gaan naar een stabiele situatie is verrassend eenvoudig; niets doen. Op die manier kunnen foute investeringen verdwijnen en middelen terug naar hun juiste plaats in de economie, daar waar de consument ze wil. Juist het in leven houden van bedrijven en het bijcreëren van geld door de centrale bank, leidt tot het ophopen van foute investeringen en het aanslepen van de depressie. Het voorkomen van een volgende crisis is, volgens de Oostenrijkse school, enkel mogelijk zo de centrale bank zich onthoudt van geldcreatie en het manipuleren van de rente. Hopelijk toont deze korte uiteenzetting voor de wanhopende macro-economen een mogelijke uitweg. Naast het - weerom - verder prutsen aan modellen zijn er andere, vruchtvollere manieren om aan economie te doen. Deze zijn te vinden in de boeken van Ludwig von Mises, Friedrich von Hayek en Murray Rothbard.
Dit opiniestuk van Simon Van Wambeke werd als persbericht van het LVSV Leuven uitgestuurd en overgenomen op tal van weblogs.
Meer teksten van hem op www.rothbard.be.
"In het kader van de inzameling en vernietiging van bijna 130.000 wapens in België zijn de volgende bemerkingen en kanttekeningen zeker op hun plaats," aldus Daniël Beets, de voorzitter van de AVWL, in een e-mail naar uw dienaar. De AVWL is een vzw die zich actief inzet voor de verdediging van schutters en wapenliefhebbers in België. In november 2007 had ik Daniël Beets, toen nog AVWL-ondervoorzitter, als gastspreker naar Leuven gehaald voor een "Blauwe Maandag" van het Liberaal Vlaams Studentenverbond. Beets mocht dan al wel veel gematigder zijn in het verdedigen van wapens dan zijn Amerikaanse evenknie, wijlen Charlton Heston, maar toch hield zijn bevlogen pleidooi toen zeker ook steek. En nu opnieuw is zijn niet malse kritiek volledig terecht. Vandaar dat ik zijn reactie op de recente berichten dat er in België onder de nieuwe wapenwet bijna 130,000 vuurwapens vernietigd zijn, hieronder integraal overneem. Ik ben het met hem eens.
Meer wapeninfo op www.gunfacts.be en www.daaa-avwl.org.
1. In het kader van de onrustwekkende berichten rond het in omloop zijn van 2 miljoen wapens (vooral illegale), die rondgestrooid werden na het drama in Antwerpen mag men, objectief gezien, gerust stellen dat de inzameling een volledige mislukking is.Dit stuk van Daniël Beets werd ook naar andere media gestuurd.
2. Het overgrote deel van de ingezamelde wapens zijn wapens die vroeger reeds legaal geregistreerd waren, als dusdanig opgespoord en waarvan de eigenaars onder dwang hun wapens afhandig gemaakt werden omdat zij niet voldeden aan de nieuwe opgelegde voorwaarden en met als cynische noot dat men hen dan nog een document liet tekenen waarin zij verklaarden dat zij “vrijwillig afstand” deden van hun wapens.
3. De overheid en vooral de media hebben aan de mensen verzwegen dat zij hun wapens volledig legaal konden overdragen aan erkende of vergunde personen en zo een geldelijk deel van hun bezit konden recupereren. De betrokken mensen, maar ook de politiediensten werden slecht geïnformeerd en werden vooral opgejaagd, terwijl er van in het begin reeds aanwijzingen waren dat de wet zou veranderd moeten worden. Alleen de nadruk werd gelegd op het inleveren.
4. De wapens werden zo vlug mogelijk vernietigd terwijl er een nochtans een bezwaarschrift lopende was bij het Grondwettelijk Hof over de eigenlijke onteigening zonder vergoeding wat deze “inzameling” uiteindelijk was. De uitspraak van het Grondwettelijk Hof gaf de klagers gelijk waardoor het wapenbezit zonder munitie mogelijk werd voor de mensen die onder de “inzamelingsvoorwaarden” vielen. Door het feit dat men de gedupeerden verplicht had een document te tekenen waarin zij “vrijwillig afstand” deden hebben zij hun recht op vergoeding op een oneerlijke manier verloren. Vele mensen hebben op die manier ook onherroepelijk emotioneel verlies geleden door het verplicht inleveren van bijzondere herinneringstukken.
5. De wapens van criminelen werden niet ingezameld en er worden geen bijzondere acties gepland om die wapens te gaan zoeken in het criminele milieu. Criminelen worden zelden vervolgd voor hun illegaal wapenbezit. Eerbare burgers daarentegen, worden constant bedreigd met zware financiële en gevangenisstraffen indien zij vergeten hun wapens aan te geven. Momenteel zijn er daarbij nog duizenden mensen die dachten dat al die heisa niet op hen van toepassing was.
6. Sinds de inzameling is de criminaliteit niet gedaald. Sommige criminaliteitscijfers zijn gedaald, alleen omdat sommige feiten niet meer geregistreerd worden of omdat sommige politiediensten weigeren om nog PV op te stellen van feiten of omdat getroffen burgers de moeite niet meer willen doen om urenlang te wachten voor een aangifte die toch niet opgevolgd wordt en die daarenboven moedeloos geworden zijn bij het vaststellen van de straffeloosheid van de opgepakte criminelen.
7. De zelfgenoegzaamheid van gouverneur Denys over de geboekte “resultaten” en door hem daarbij verklaarde verbetering van de veiligheid, staat in schril kontrast met de verhoging van het aantal zware criminele feiten in zijn provincie. Het is daar, onder andere, op vele plaatsen gemeengoed geworden dat sommige van onze Turkse medeburgers elkaar beschieten met hun illegale wapens om hun conflicten uit te vechten. Wij horen hier ook nooit over vervolgingen voor illegaal wapenbezit.
8. Bovendien is gouverneur Denys zelf niet vies van illegale praktijken bij zijn tegengaan van de toepassing van de nieuwe wapenwet in zijn provincie. Het is inderdaad zo dat de nieuwe wet ingevoerd werd om een uniforme behandeling van de aanvragen op te leggen, hetgeen in de meeste provincies wel degelijk gebeurt. Gouverneur Denys lapt echter de wet aan zijn laars en legt bijzondere illegale voorwaarden op voor de afgifte van vergunningen aan mensen met een legitieme reden omdat hij, om persoonlijke redenen, tegen legaal wapenbezit is.
Is het dan willekeur van een overheidsdienst tegenover eerbare burgers die gouverneur Denys als persoonlijke doelstelling heeft bij zijn ontwapeningsdrang van diezelfde eerbare burgers? Is het dan die willekeur die gouverneur Denys op het oog heeft wanneer hij spreekt over meer “veiligheid”, dit terwijl zijn provincie gebukt gaat onder een grote criminaliteit en onveiligheid?
Is een eerste vereiste voor meer veiligheid eerder niet dat toch ten minste de gouverneur zich aan de wet houdt?
Wanneer een ambtenaar, wat een gouverneur in feite is, zich straffeloos te buiten gaat aan illegale praktijken, wat is de geloofwaardigheid van die overheid dan nog waard?
Meer wapeninfo op www.gunfacts.be en www.daaa-avwl.org.
Onder de Barroso-commissie werden 10,000 nieuwe regels en wetten uitgevaardigd. Libertas wil daar na de verkiezingen van juni verandering in brengen. Aan de vooravond van de verkiezingen hebben Europeanen eindelijk de kans om voor verandering te stemmen. Libertas klaagt al lang de machtswellust aan van de ondemocratische EU-instellingen en hun verwoede pogingen om zich nog meer macht toe te eigenen. Brussel maakt mooie claims over hoeveel wetten en regels zij al afgeschaft heeft, maar dat is puur gezichtsbedrog. De regels die bepalen welke vorm aardbeien mogen hebben of hoelang je mag zonnen, zijn inderdaad al uit de Europese codices verdwenen, maar daar stopt het eigenlijk wel. Vrij povertjes.
José Manuel Barroso ambieert een tweede termijn als voorzitter van de Europese Commissie en pronkt maar al te vaak met zijn realisaties op vlak van administratieve vereenvoudiging en betere regelgeving. Maar dit zichzelf op de borst kloppen van Barroso berust louter op leugens en bedrog. Een eenvoudige blik op het officiële EurLex-register leert ons immers dat de Barroso-commissie toezicht gehouden heeft over de afkondiging van 9,863 nieuwe wetten sinds haar aantreden in 2004. Het totale aantal EU-wetten is in amper vijf jaar tijd met de helft toegenomen tot 30,675 stuks. Als Barroso hetzelfde beleid nog vijf jaar zou voortzetten, en alles wijst daar ook op, zou het aantal EU-wetten tegen 2014 opgelopen zijn tot 45,000.
Zonder enige uitzondering werden al deze wetten achter gesloten deuren beslist door niet-verkozen bureaucraten. Het was Barroso zelf die in het Europees Parlement onlangs moest toegeven dat er onder zijn voorzitterschap zelfs geen enkele stemming gehouden werd onder de 27 Eurocommissarissen. Het Europees Parlement fungeert als democratisch schaamlapje want zelfs deze assemblee staat er machteloos bij en kijkt ernaar. Van de 1,799 EU-wetten die dit jaar afgekondigd werden, had er maar één de goedkeuring van het EP.
Libertas gaat voor de twee-voor-éénregel waarbij de afkondiging van elke nieuwe EU-wet gepaard zou moeten gaan met de afschaffing van (minstens) twee andere EU-regels. Verder wil Libertas “sunset clauses” verplicht maken in elke nieuwe EU-wet en alle bestaande Europese wetten binnen afzienbare tijd toetsen aan hun relevantie, hun meerwaarde en - vooral - hun kostenplaatje.
Libertas-voorzitter Declan Ganley: “Moest voorzitter Barroso zich aan de kiezers moeten aanbieden met deze staat van dienst, hij zou geen kans maken om herverkozen te worden. De EU werd helemaal niet transparanter en meer open onder zijn Commissie. Erger nog, meer regels dan ooit tevoren werden door zijn bureaucratie uitgespuwd. Wil Europa opnieuw op de steun van haar burgers rekenen, moet dit systeem van onaansprakelijkheid, disrespect voor democratie, gesloten deuren en ongecontroleerde regelneverij drastisch hervormd worden. Libertas is de enige partij die zo’n hervorming vooropstaat. Brussel moet dringend op dieet en uitgekuist worden.”
Libertas is een pan- en pro-Europese beweging die meer democratie, aansprakelijkheid en transparantie nastreeft binnen de instellingen van de Europese Unie. Bijna 600 kandidaten over gans Europa zullen zich in naam van Libertas aan de kiezer aanbieden.
Meer over deze Europese partij op www.libertas.eu.
José Manuel Barroso ambieert een tweede termijn als voorzitter van de Europese Commissie en pronkt maar al te vaak met zijn realisaties op vlak van administratieve vereenvoudiging en betere regelgeving. Maar dit zichzelf op de borst kloppen van Barroso berust louter op leugens en bedrog. Een eenvoudige blik op het officiële EurLex-register leert ons immers dat de Barroso-commissie toezicht gehouden heeft over de afkondiging van 9,863 nieuwe wetten sinds haar aantreden in 2004. Het totale aantal EU-wetten is in amper vijf jaar tijd met de helft toegenomen tot 30,675 stuks. Als Barroso hetzelfde beleid nog vijf jaar zou voortzetten, en alles wijst daar ook op, zou het aantal EU-wetten tegen 2014 opgelopen zijn tot 45,000.
Zonder enige uitzondering werden al deze wetten achter gesloten deuren beslist door niet-verkozen bureaucraten. Het was Barroso zelf die in het Europees Parlement onlangs moest toegeven dat er onder zijn voorzitterschap zelfs geen enkele stemming gehouden werd onder de 27 Eurocommissarissen. Het Europees Parlement fungeert als democratisch schaamlapje want zelfs deze assemblee staat er machteloos bij en kijkt ernaar. Van de 1,799 EU-wetten die dit jaar afgekondigd werden, had er maar één de goedkeuring van het EP.
Libertas gaat voor de twee-voor-éénregel waarbij de afkondiging van elke nieuwe EU-wet gepaard zou moeten gaan met de afschaffing van (minstens) twee andere EU-regels. Verder wil Libertas “sunset clauses” verplicht maken in elke nieuwe EU-wet en alle bestaande Europese wetten binnen afzienbare tijd toetsen aan hun relevantie, hun meerwaarde en - vooral - hun kostenplaatje.
Libertas-voorzitter Declan Ganley: “Moest voorzitter Barroso zich aan de kiezers moeten aanbieden met deze staat van dienst, hij zou geen kans maken om herverkozen te worden. De EU werd helemaal niet transparanter en meer open onder zijn Commissie. Erger nog, meer regels dan ooit tevoren werden door zijn bureaucratie uitgespuwd. Wil Europa opnieuw op de steun van haar burgers rekenen, moet dit systeem van onaansprakelijkheid, disrespect voor democratie, gesloten deuren en ongecontroleerde regelneverij drastisch hervormd worden. Libertas is de enige partij die zo’n hervorming vooropstaat. Brussel moet dringend op dieet en uitgekuist worden.”
Libertas is een pan- en pro-Europese beweging die meer democratie, aansprakelijkheid en transparantie nastreeft binnen de instellingen van de Europese Unie. Bijna 600 kandidaten over gans Europa zullen zich in naam van Libertas aan de kiezer aanbieden.
Meer over deze Europese partij op www.libertas.eu.
The EUSSR wishes you an even more totalitarian 2009 !
44 Reacties Gepubliceerd door Vincent De Roeck
The centralisation of power in the European Union continues apace. Last week, the Bruges Group and the Dutch libertarian website Free-Europe.org exposed the policies that the EU wants to force on Europe over the coming year. These latest EU power grabs are the challenges that we must face in 2009 and are coming regardless of the fact that the EU Constitution (a.k.a. Lisbon Treaty) has been rejected in three referenda and has not been ratified. These plans include adding more costs onto business; more EU control over financial services; EU oversight of the nuclear industry; more EU control over energy policy; complete EU control over asylum and immigration; even more EU threats to consumer rights; more EU control over transport; more EU control over justice and home affairs; and more EU involvement in health and education.
ADDING MORE COSTS ONTO BUSINESS
More uncompetitive social model economic policies.
The EU plans to step-up its legislative agenda for a more ‘social’ Europe. The European Commission is increasingly pushing for the agenda which it describes as ‘European values’ (as opposed to Anglo-saxon values) as powerful evidence of the EU’s commitment to the ‘social dimension.’ These policy proposals will make the economy of the EU even more uncompetitive in the global economy; and gives the lie to the claim that Europe is coming our way.
EU to further undermine flexible labour markets.
Trade union power to be expanded. The establishment of European Works Councils will enhance the power of trade unions and will mean employers shall be further hamstrung by EU law. This will make the EU less attractive to investors and drive jobs out of Britain to more adaptable labour markets, particularly those in Asia. This policy proposal comes on top Article 138 of the EC Treaty which lays down that the EU must consult with ‘social partners’ (trade unions) when making social law.
More EU undermining of the free market.
EU to further tie Britain’s hands in the area of social policy. The EU via Articles 136, 137, 140 and 144 of the EC Treaty has the power to force the UK to implement social measures. The EU wishes to expand its power here and produce more costly policies in the fields of social services, social security, housing and health care. Here the European Commission reaffirms its commitment to make social policy issues the cornerstone and aim of all EU law making; leaving the elected British government with not very much to do in that important area.
EU plans to take over the fight against poverty.
EU proposals will see it force upon the UK its approach to tackling poverty. In the UK the issue on how best to tackle poverty and social exclusion has become an important debate; with different approaches and strategies emerging from the two main political parties. However, this debate in the UK will become less relevant as the EU plans to expand its power into this field. The European Commission is proposing that: (1) it can begin dictating strategies for tacking poverty; and (2) that member states must create a National Implementation Body to apply the EU’s plans; alongside that body should be National Advisory Group.
Further EU control over the work life balance.
EU plans changes to social security and leave from work. The European Union is intending to produce more laws to enforce its views on the work life balance. The proposed rules will see maternity leave, for both spouses and ‘life-partners’ increased. The spouses and ‘life-partners’ will also be able to gain more access to social security. These measures will add more costs onto businesses and the taxpayer at a crucial time when they simply cannot be afforded.
MORE EU CONTROL OVER FINANCIAL SERVICES
EU control over tackling the financial crisis.
The European Commission is reinforcing its control over how the UK can handle the economic crisis. The EU is bolstering its rules on how and when state aid can be used to include how rescuing and restructuring proposals are applied, managed and targeted. This means that there is not full UK democratic control over how financial institutions are rescued.
EU control over electronic pre-payment products.
Schemes which involve pre-payment shall be taken under EU Control. This may mean that the UK’s Oyster card scheme will in future be regulated by the European Commission.
THE EU AND THE NUCLEAR INDUSTRY
EU control over the management of nuclear fuel.
EU proposals seek to force the UK to store nuclear waste underground; rather than reprocessing the spent fuel. Britain may be forced to adopt the policy of geological storage of nuclear waste. This policy will undermine Britain’s reprocessing industry in favour of French style disposal of spent nuclear fuel. It will also lead to more EU control over Britain’s energy policy.
More EU control over nuclear power.
Nuclear security and safety will come further under the control of the EU. Instead of being under the democratic control of the British government; it is proposed that the EU will take more power over the nuclear industry.
MORE EU CONTROL OVER ENERGY POLICY
EU control over the response to high oil prices.
The EU is seeking to govern how the UK can respond to increased fuel prices. The European Commission is against the cutting of taxes on fuel to offset high oil prices because they feel that this would ‘send the wrong signal’. Therefore, the EU wants member states to redistribute income, in particular to vulnerable groups who may be suffering from higher fuel costs, rather than reduce the price of fuel through the tax regime. OPEC has recently announced a cut-back in production to again force up the cost of oil. Yet, these proposals will limit the freedom of movement of the British government to respond to future fuel shocks.
EU CONTROL OVER ASYLUM AND IMMIGRATION
Full EU control over immigration.
The European Commission is re-doubling its efforts to develop a common immigration policy. The EU already has extensive powers over Britain’s immigration rules, but now wants to expand these powers. The European Union aims to take over the coordination of immigration; promote legal immigration into the UK; control the fight against illegal immigration; manage the security issues which arise from immigration; and importantly the EU also wants to control how integration is handled. The EU also aims to beef-up the powers of FRONTEX, its border agency, to implement the EU’s policies.
The EU's asylum policies.
The EU aims to create the completion of a Common European Asylum System. The EU already controls the minimum standards for the treatment of asylum seekers, the minimum rules for granting and withdrawing refugee status and the minimum standards for granting temporary protection. The EU also controls the database recording asylum seekers details. Now it wishes to grab more power which will allow the EU to establish a European Support Office to further control the policies of member states; to determine who is a refugee allowing the EU to decide who should enter the UK; to make asylum more accessiblegrant more rights to those who qualify for subsidiary protection; to make the system more responsive to gender and other ‘vulnerable groups’; and to create a single procedure across all EU member states, which will undermine the independence of the UK’s legal system in that area. The EU also wants to give refugees easier access to the labour market. This is bound to increase the number of fraudulent asylum applications and increase economic migration making unemployment in Britain even higher.
AN EU THREAT TO CONSUMER RIGHTS
More EU control over contract law.
Under EU proposals the right of British consumers to reject defective goods and products that are of unsuitable quality and get their money back will be abolished. Furthermore, the consumer would lose their right to decide whether sub-standard merchandise should be repaired or replaced; instead the EU wants this prerogative to be given to the trader. This will reduce the power of the consumer.
MORE EU CONTROL OVER TRANSPORT
EU Control over charges placed on heavy good vehicles.
The EU wishes to control how and when ‘green’ stealth taxes are placed on heavy goods vehicles. The Levying of tolls and congestion charges will be coming under the control of EU rules. Such charges will have to be made according to a complex methodology decided in Brussels. The EU proposals will add costs onto Britain’s haulage industry for little, or no, environmental benefit. As this is in effect a stealth tax it shows that the tax ‘redline’ is little more than a myth. The proposals will also allow the EU to further define which routes are to be considered Trans-European Road Networks.
EU Control over car tyres.
EU to place more costs onto the car industry and drivers. The EU is to change the type of tyres that cars can have. It is also proposing to make it mandatory for all cars to have tyre pressure monitoring systems installed. The costs of the draft regulation are expected to be around €200 million.
EU to place costs on public sector transport.
Under EU proposals the procurement of transport by the public sector will have to be based on the amount of CO2 the vehicle emits. The European Union’s obsession with carbon dioxide will place more costs on the public sector, public transport and in particular local government; which may have to bear costs in the hundreds of millions as a result of EU proposals.
More EU control over aviation safety.
European Union proposals seek to take more power over the safety of airports, air traffic management and air navigation services. The EU has already established a European Aviation Safety Agency, and now wants to increase its powers to run Britain’s airports.
MORE EU CONTROL OVER JUSTICE AND HOME AFFAIRS
EU to take powers over the fight against drugs.
The European Union is proposing to control how Britain tackles drug use. The aim of the EU is to take the powers to decide how to reduce the demand for drugs, reduce their supply and direct international cooperation in the fight against drugs. This will mean that the EU will take over Britain’s right to advocate its independent position at international meetings in particular the UN Committee on Narcotic Drugs.
The EU’s plans will specifically grant it the power to establish control over (1) policies relating to asset recovery and confiscation; (2) to expand the powers of Europol’s Criminal Assets Bureau; (3) intelligence-led policing and control over intelligence databases; (4) strategic planning against future drug threats; and (5) the treatment of drug use.
EU control over criminal records databases.
The EU proposes to take control over national databases of criminal convictions. The EU will take possession of the criminal records databases of each member states. And will determine the encryption system and software when sharing the information with other EU member states.
More power for the European Court of Justice.
The ECJ is set to gain more power over issues relating to visas, immigration, asylum, and powers to escalate judicial cooperation in civil matters. It is proposed to allow all courts the right to appeal directly to the European Court of Justice. This shall mean that its decisions, often politically motivated, are more likely to reach into a greater number of legal cases; bypassing much of the British legal system.
MORE EU INVOLVEMENT IN HEALTH AND EDUCATION
EU control over training and vocational education.
EU proposals will see it managing training and burdening this area with red tape. The EU will govern vocational education and training by establishing the criteria and indicators by which it is managed and judged. The policy will also see the EU control the evaluation of investment in the training of teachers and trainers. Surely it is the nation states that should be deciding the skills they want to promote in their own country and how best to teach them.
Dit persbericht werd door de "Bruges Group" verspreid.
Meer over de EU-plannen op www.free-europe.org/EU-plans-2009/.
ADDING MORE COSTS ONTO BUSINESS
More uncompetitive social model economic policies.
The EU plans to step-up its legislative agenda for a more ‘social’ Europe. The European Commission is increasingly pushing for the agenda which it describes as ‘European values’ (as opposed to Anglo-saxon values) as powerful evidence of the EU’s commitment to the ‘social dimension.’ These policy proposals will make the economy of the EU even more uncompetitive in the global economy; and gives the lie to the claim that Europe is coming our way.
EU to further undermine flexible labour markets.
Trade union power to be expanded. The establishment of European Works Councils will enhance the power of trade unions and will mean employers shall be further hamstrung by EU law. This will make the EU less attractive to investors and drive jobs out of Britain to more adaptable labour markets, particularly those in Asia. This policy proposal comes on top Article 138 of the EC Treaty which lays down that the EU must consult with ‘social partners’ (trade unions) when making social law.
More EU undermining of the free market.
EU to further tie Britain’s hands in the area of social policy. The EU via Articles 136, 137, 140 and 144 of the EC Treaty has the power to force the UK to implement social measures. The EU wishes to expand its power here and produce more costly policies in the fields of social services, social security, housing and health care. Here the European Commission reaffirms its commitment to make social policy issues the cornerstone and aim of all EU law making; leaving the elected British government with not very much to do in that important area.
EU plans to take over the fight against poverty.
EU proposals will see it force upon the UK its approach to tackling poverty. In the UK the issue on how best to tackle poverty and social exclusion has become an important debate; with different approaches and strategies emerging from the two main political parties. However, this debate in the UK will become less relevant as the EU plans to expand its power into this field. The European Commission is proposing that: (1) it can begin dictating strategies for tacking poverty; and (2) that member states must create a National Implementation Body to apply the EU’s plans; alongside that body should be National Advisory Group.
Further EU control over the work life balance.
EU plans changes to social security and leave from work. The European Union is intending to produce more laws to enforce its views on the work life balance. The proposed rules will see maternity leave, for both spouses and ‘life-partners’ increased. The spouses and ‘life-partners’ will also be able to gain more access to social security. These measures will add more costs onto businesses and the taxpayer at a crucial time when they simply cannot be afforded.
MORE EU CONTROL OVER FINANCIAL SERVICES
EU control over tackling the financial crisis.
The European Commission is reinforcing its control over how the UK can handle the economic crisis. The EU is bolstering its rules on how and when state aid can be used to include how rescuing and restructuring proposals are applied, managed and targeted. This means that there is not full UK democratic control over how financial institutions are rescued.
EU control over electronic pre-payment products.
Schemes which involve pre-payment shall be taken under EU Control. This may mean that the UK’s Oyster card scheme will in future be regulated by the European Commission.
THE EU AND THE NUCLEAR INDUSTRY
EU control over the management of nuclear fuel.
EU proposals seek to force the UK to store nuclear waste underground; rather than reprocessing the spent fuel. Britain may be forced to adopt the policy of geological storage of nuclear waste. This policy will undermine Britain’s reprocessing industry in favour of French style disposal of spent nuclear fuel. It will also lead to more EU control over Britain’s energy policy.
More EU control over nuclear power.
Nuclear security and safety will come further under the control of the EU. Instead of being under the democratic control of the British government; it is proposed that the EU will take more power over the nuclear industry.
MORE EU CONTROL OVER ENERGY POLICY
EU control over the response to high oil prices.
The EU is seeking to govern how the UK can respond to increased fuel prices. The European Commission is against the cutting of taxes on fuel to offset high oil prices because they feel that this would ‘send the wrong signal’. Therefore, the EU wants member states to redistribute income, in particular to vulnerable groups who may be suffering from higher fuel costs, rather than reduce the price of fuel through the tax regime. OPEC has recently announced a cut-back in production to again force up the cost of oil. Yet, these proposals will limit the freedom of movement of the British government to respond to future fuel shocks.
EU CONTROL OVER ASYLUM AND IMMIGRATION
Full EU control over immigration.
The European Commission is re-doubling its efforts to develop a common immigration policy. The EU already has extensive powers over Britain’s immigration rules, but now wants to expand these powers. The European Union aims to take over the coordination of immigration; promote legal immigration into the UK; control the fight against illegal immigration; manage the security issues which arise from immigration; and importantly the EU also wants to control how integration is handled. The EU also aims to beef-up the powers of FRONTEX, its border agency, to implement the EU’s policies.
The EU's asylum policies.
The EU aims to create the completion of a Common European Asylum System. The EU already controls the minimum standards for the treatment of asylum seekers, the minimum rules for granting and withdrawing refugee status and the minimum standards for granting temporary protection. The EU also controls the database recording asylum seekers details. Now it wishes to grab more power which will allow the EU to establish a European Support Office to further control the policies of member states; to determine who is a refugee allowing the EU to decide who should enter the UK; to make asylum more accessiblegrant more rights to those who qualify for subsidiary protection; to make the system more responsive to gender and other ‘vulnerable groups’; and to create a single procedure across all EU member states, which will undermine the independence of the UK’s legal system in that area. The EU also wants to give refugees easier access to the labour market. This is bound to increase the number of fraudulent asylum applications and increase economic migration making unemployment in Britain even higher.
AN EU THREAT TO CONSUMER RIGHTS
More EU control over contract law.
Under EU proposals the right of British consumers to reject defective goods and products that are of unsuitable quality and get their money back will be abolished. Furthermore, the consumer would lose their right to decide whether sub-standard merchandise should be repaired or replaced; instead the EU wants this prerogative to be given to the trader. This will reduce the power of the consumer.
MORE EU CONTROL OVER TRANSPORT
EU Control over charges placed on heavy good vehicles.
The EU wishes to control how and when ‘green’ stealth taxes are placed on heavy goods vehicles. The Levying of tolls and congestion charges will be coming under the control of EU rules. Such charges will have to be made according to a complex methodology decided in Brussels. The EU proposals will add costs onto Britain’s haulage industry for little, or no, environmental benefit. As this is in effect a stealth tax it shows that the tax ‘redline’ is little more than a myth. The proposals will also allow the EU to further define which routes are to be considered Trans-European Road Networks.
EU Control over car tyres.
EU to place more costs onto the car industry and drivers. The EU is to change the type of tyres that cars can have. It is also proposing to make it mandatory for all cars to have tyre pressure monitoring systems installed. The costs of the draft regulation are expected to be around €200 million.
EU to place costs on public sector transport.
Under EU proposals the procurement of transport by the public sector will have to be based on the amount of CO2 the vehicle emits. The European Union’s obsession with carbon dioxide will place more costs on the public sector, public transport and in particular local government; which may have to bear costs in the hundreds of millions as a result of EU proposals.
More EU control over aviation safety.
European Union proposals seek to take more power over the safety of airports, air traffic management and air navigation services. The EU has already established a European Aviation Safety Agency, and now wants to increase its powers to run Britain’s airports.
MORE EU CONTROL OVER JUSTICE AND HOME AFFAIRS
EU to take powers over the fight against drugs.
The European Union is proposing to control how Britain tackles drug use. The aim of the EU is to take the powers to decide how to reduce the demand for drugs, reduce their supply and direct international cooperation in the fight against drugs. This will mean that the EU will take over Britain’s right to advocate its independent position at international meetings in particular the UN Committee on Narcotic Drugs.
The EU’s plans will specifically grant it the power to establish control over (1) policies relating to asset recovery and confiscation; (2) to expand the powers of Europol’s Criminal Assets Bureau; (3) intelligence-led policing and control over intelligence databases; (4) strategic planning against future drug threats; and (5) the treatment of drug use.
EU control over criminal records databases.
The EU proposes to take control over national databases of criminal convictions. The EU will take possession of the criminal records databases of each member states. And will determine the encryption system and software when sharing the information with other EU member states.
More power for the European Court of Justice.
The ECJ is set to gain more power over issues relating to visas, immigration, asylum, and powers to escalate judicial cooperation in civil matters. It is proposed to allow all courts the right to appeal directly to the European Court of Justice. This shall mean that its decisions, often politically motivated, are more likely to reach into a greater number of legal cases; bypassing much of the British legal system.
MORE EU INVOLVEMENT IN HEALTH AND EDUCATION
EU control over training and vocational education.
EU proposals will see it managing training and burdening this area with red tape. The EU will govern vocational education and training by establishing the criteria and indicators by which it is managed and judged. The policy will also see the EU control the evaluation of investment in the training of teachers and trainers. Surely it is the nation states that should be deciding the skills they want to promote in their own country and how best to teach them.
Dit persbericht werd door de "Bruges Group" verspreid.
Meer over de EU-plannen op www.free-europe.org/EU-plans-2009/.
Het Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV) Leuven heeft met aandacht de topontmoeting van afgelopen weekend in Washington gevolgd. Daar gaven de twintig belangrijkste industrielanden rendez-vous om een actieplan tegen de economische crisis te bedisselen. Een akkoord werd wel bereikt, maar of er nu ook in de praktijk echt meer samenwerking gaat komen, valt nog af te wachten. De meest gedreven gemengde economieën van Europa stonden met hun voorstellen immers lijnrecht tegenover de opkomende economieën en de Angelsaksische landen, die de onzichtbare hand die hen voedt helemaal niet willen ketenen, laat staan afhakken. En groot gelijk hebben ze.
“Het is bevreemdend te moeten vaststellen dat in Washington enkel regeringen en internationale instellingen vertegenwoordigd waren, en geen private bedrijven, terwijl het toch net die laatste zijn die achteraf zullen moeten opdraven voor de meerkost van de voorgestelde overregulering,” merkt Vincent De Roeck van het LVSV Leuven op. De plannen om de consumenten beter te gaan informeren over bankproducten en om de vermaledijde hefboomfondsen aan banden te leggen, mogen dan al wel leuk in de oren klinken, toch zijn ze verkeerd en contraproductief. Consumenten moeten immers leren om opnieuw zelf verantwoordelijk te zijn voor hun doen en laten in plaats van enkel maar af te gaan op wat de overheid hen voorspiegelt.
Overheden falen immers ook, zoals blijkt uit deze crisis. De banken die vandaag in de problemen zitten, werden allemaal door de overheid gecontroleerd en waren allemaal door de bevoegde regulatoren erkend. En de financiële sector gold al lang voor de crisis als de strengst gereglementeerde tak van de ganse economie. En hefboomfondsen zijn vlijtige mieren binnen de economie. Zij nemen risico’s die niemand anders wil nemen, dragen zo bij tot technologische innovaties en genereren duurzame economische groei. Ook laat hun bedrijfsmodel toe om op korte termijn noodlijdende bedrijven te saneren door hun slechte takken af te splitsen en te liquideren.
Gelukkig konden de Verenigde Staten het Europese voorstel voor een internationale regulator van de financiële markten afweren. George W. Bush had het bij het rechte eind toen die in de marge van de top liet optekenen dat “de strenge regulering die Europa verdedigt de wereldeconomie zou vermorzelen.” Het kapitalisme heeft in de laatste decennia immers de allergrootste welvaartsgroei in de menselijke geschiedenis mogelijk gemaakt, en dit zelfs ondanks het voortdurende ingrijpen van de overheden via herverdelingsmechanismen en monetair beleid, die allebei enorme misallocaties met zich meegebracht hebben binnen de economie. Lage interestvoeten en socialistische woonmaatregelen liggen in de VS aan de basis voor de huidige financiële crisis, en zeker niet het kapitalisme op zich.
De overheden van vandaag kennen kennelijk hun eigen geschiedenis niet meer. Na de beurskrach van 1929 grepen die ook al naar het monetaire wapen en Keynesiaans beleid, met hoge belastingen, veel regelneverij en massale openbare tewerkstelling. Zonder succes trouwens, want aan de Grote Depressie kwam uiteindelijk pas zestien jaar later na de Tweede Wereldoorlog een einde. “En niet per toeval net in een tijd van deregulering, fiscale bevrijding en open markten,” weet Vincent De Roeck. Nicolas Sarkozy noemde de G20-top in Washington “historisch” en beschouwde dit als het begin van een “nieuwe economische Wereldorde”. Het LVSV Leuven gelooft heilig in concurrentie en de vrije markt, in vrijheid en verantwoordelijkheid, en in de zelfredzaamheid van burgers en consumenten. Het mag dan ook niemand verbazen dat wij voor Sarkozy’s wereldorde liever passen.
Noot voor redacteurs. Het Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV) Leuven heeft zusterafdelingen in Gent, Brussel, Kortrijk en Antwerpen, en geldt met haar honderden leden als de grootste politieke studentenvereniging van het land. Volledig onafhankelijk van elke politieke partij of vakorganisatie, weigert zij consequent elke vorm van overheids- of andere subsidie.
Meer teksten van deze studentenvereniging op www.lvsvleuven.be.
“Het is bevreemdend te moeten vaststellen dat in Washington enkel regeringen en internationale instellingen vertegenwoordigd waren, en geen private bedrijven, terwijl het toch net die laatste zijn die achteraf zullen moeten opdraven voor de meerkost van de voorgestelde overregulering,” merkt Vincent De Roeck van het LVSV Leuven op. De plannen om de consumenten beter te gaan informeren over bankproducten en om de vermaledijde hefboomfondsen aan banden te leggen, mogen dan al wel leuk in de oren klinken, toch zijn ze verkeerd en contraproductief. Consumenten moeten immers leren om opnieuw zelf verantwoordelijk te zijn voor hun doen en laten in plaats van enkel maar af te gaan op wat de overheid hen voorspiegelt.
Overheden falen immers ook, zoals blijkt uit deze crisis. De banken die vandaag in de problemen zitten, werden allemaal door de overheid gecontroleerd en waren allemaal door de bevoegde regulatoren erkend. En de financiële sector gold al lang voor de crisis als de strengst gereglementeerde tak van de ganse economie. En hefboomfondsen zijn vlijtige mieren binnen de economie. Zij nemen risico’s die niemand anders wil nemen, dragen zo bij tot technologische innovaties en genereren duurzame economische groei. Ook laat hun bedrijfsmodel toe om op korte termijn noodlijdende bedrijven te saneren door hun slechte takken af te splitsen en te liquideren.
Gelukkig konden de Verenigde Staten het Europese voorstel voor een internationale regulator van de financiële markten afweren. George W. Bush had het bij het rechte eind toen die in de marge van de top liet optekenen dat “de strenge regulering die Europa verdedigt de wereldeconomie zou vermorzelen.” Het kapitalisme heeft in de laatste decennia immers de allergrootste welvaartsgroei in de menselijke geschiedenis mogelijk gemaakt, en dit zelfs ondanks het voortdurende ingrijpen van de overheden via herverdelingsmechanismen en monetair beleid, die allebei enorme misallocaties met zich meegebracht hebben binnen de economie. Lage interestvoeten en socialistische woonmaatregelen liggen in de VS aan de basis voor de huidige financiële crisis, en zeker niet het kapitalisme op zich.
De overheden van vandaag kennen kennelijk hun eigen geschiedenis niet meer. Na de beurskrach van 1929 grepen die ook al naar het monetaire wapen en Keynesiaans beleid, met hoge belastingen, veel regelneverij en massale openbare tewerkstelling. Zonder succes trouwens, want aan de Grote Depressie kwam uiteindelijk pas zestien jaar later na de Tweede Wereldoorlog een einde. “En niet per toeval net in een tijd van deregulering, fiscale bevrijding en open markten,” weet Vincent De Roeck. Nicolas Sarkozy noemde de G20-top in Washington “historisch” en beschouwde dit als het begin van een “nieuwe economische Wereldorde”. Het LVSV Leuven gelooft heilig in concurrentie en de vrije markt, in vrijheid en verantwoordelijkheid, en in de zelfredzaamheid van burgers en consumenten. Het mag dan ook niemand verbazen dat wij voor Sarkozy’s wereldorde liever passen.
Noot voor redacteurs. Het Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV) Leuven heeft zusterafdelingen in Gent, Brussel, Kortrijk en Antwerpen, en geldt met haar honderden leden als de grootste politieke studentenvereniging van het land. Volledig onafhankelijk van elke politieke partij of vakorganisatie, weigert zij consequent elke vorm van overheids- of andere subsidie.
Meer teksten van deze studentenvereniging op www.lvsvleuven.be.
Dat de regering Leterme-I weinig tot niets geeft om de inwoners van dit land, is reeds geruime tijd duidelijk. Het Orwelliaanse voorstel van een “super” alles-integrerende databank, voorstel waar het kernkabinet zich vandaag over buigt, tart evenwel de stoutste dromen van elke dictator. Het centraliseren van lidmaatschappen, van consumptiegedrag, van fysieke en mentale gezondheid, vermoedens (!) van strafbare feiten, ronduit van alle gegevens omtrent het privéleven en –gedrag van de burgers van dit land, zullen allemaal samengevoegd worden. De deur staat wagenwijd open voor de eerste de beste overheidsfunctionaris om op aldus samengebrachte “vermoedens” preventief mensen op te pakken. De presumptie van onschuld, toch wel een der basispijlers van de democratie en de rechtsstaat, wordt hierdoor verkracht ten voordele van een wispelturige politieke daadkracht, waar we het fijne nog niet van weten.
Vijf minuten politieke moed zullen in de toekomst volstaan om de gehele bevolking te screenen, en eventueel op te pakken, wanneer het maar de desbetreffende politieke klasse en idee schikt. Men zou zich afvragen wat het recht op het privéleven dan nog wel inhoudt, of dat de Heren Ministers dit overbodig achten voor de gewone mens? Zo'n perfide erosie van burgerrechten is ongehoord. Zelfs in naam van het flou dreigbeeld van “wereldwijd terrorisme” zijn deze dictatoriale maatregelen vele bruggen te ver. Een evenwicht vinden tussen informatievergaring en burgerrechten is een moeilijke en delicate oefening. Maar een grote geïntegreerde databank past zeker niet binnen dit evenwicht.
LVSV-voorzitter Werner Vandenbruwaene: “Deze evolutie naar een totalitaire Big Brother Staat is onduldbaar in het licht van democratische en rechtsstatelijke beginselen. Dat een Liberale Partij in deze coalitie zich hiertoe leent is wraakroepend. Wij eisen dan ook de directe uitstap uit de regering van de Open Vld.” Dat de Minister van Binnenlandse Zaken, Patrick Dewael, een liberaal nota bene, zich leent tot zulke praktijken, wekt des te meer verbazing. De Open Vld houdt blijkbaar zelfs niet meer voor de schijn het masker van verdedigers van de rechtsstaat op.
Dit persbericht werd geschreven door Antwerpenaar Matthias Adrianssens en in naam van de vijf lokale LVSV-afdelingen verstuurd.
Meer over deze liberale studentenkoepel op www.lvsv.be.
Vijf minuten politieke moed zullen in de toekomst volstaan om de gehele bevolking te screenen, en eventueel op te pakken, wanneer het maar de desbetreffende politieke klasse en idee schikt. Men zou zich afvragen wat het recht op het privéleven dan nog wel inhoudt, of dat de Heren Ministers dit overbodig achten voor de gewone mens? Zo'n perfide erosie van burgerrechten is ongehoord. Zelfs in naam van het flou dreigbeeld van “wereldwijd terrorisme” zijn deze dictatoriale maatregelen vele bruggen te ver. Een evenwicht vinden tussen informatievergaring en burgerrechten is een moeilijke en delicate oefening. Maar een grote geïntegreerde databank past zeker niet binnen dit evenwicht.
LVSV-voorzitter Werner Vandenbruwaene: “Deze evolutie naar een totalitaire Big Brother Staat is onduldbaar in het licht van democratische en rechtsstatelijke beginselen. Dat een Liberale Partij in deze coalitie zich hiertoe leent is wraakroepend. Wij eisen dan ook de directe uitstap uit de regering van de Open Vld.” Dat de Minister van Binnenlandse Zaken, Patrick Dewael, een liberaal nota bene, zich leent tot zulke praktijken, wekt des te meer verbazing. De Open Vld houdt blijkbaar zelfs niet meer voor de schijn het masker van verdedigers van de rechtsstaat op.
Dit persbericht werd geschreven door Antwerpenaar Matthias Adrianssens en in naam van de vijf lokale LVSV-afdelingen verstuurd.
Meer over deze liberale studentenkoepel op www.lvsv.be.
What went wrong and, rather more importantly for the future, what did not? (…) One hundred and sixty five years ago, a Scottish businessman set out his plans for a newspaper. James Wilson’s starting point was “a melancholy reflection”: “while wealth and capital have been rapidly increasing” and science and art “working the most surprising miracles”, all classes of people were marked “by characters of uncertainty and insecurity”. Wilson’s solution was freedom. (…) Ever since, The Economist has been on the side of economic liberty. (…) Now economic liberty is under attack and capitalism, the system which embodies it, is at bay. (…) All the signs are pointing in the same direction: a larger role for the state, and a smaller and more constrained private sector. This newspaper hopes profoundly that this will not happen. Over the past century and a half capitalism has proved its worth for billions of people. The parts of the world where it has flourished have prospered; the parts where it has shrivelled have suffered. Capitalism has always engendered crises, and always will. The world should use the latest one, devastating though it is, to learn how to manage it better.
(…) Even if it staves off disaster, the bail-out will cause huge problems. It creates moral hazard: such a visible safety net encourages risky behaviour. It may also politicise lending. (…) From the taxpayer’s point of view, it might make sense to limit dividend payments to other shareholders until the government’s preference shares have been paid off. But governments need to avoid populist gestures. Banning bonuses, for instance, would drive good people out of companies that badly need them. (…) Given this, it is inevitable that the line between governments and markets will in the short term move towards the former. The public sector and its debt will take up a bigger portion of the economy in many countries. But in the longer term a lot depends on how blame for this catastrophe is allocated. This is where an important intellectual battle could and should be won. Capitalism’s defenders need to deal with two sorts of criticism. (…)
The weaker, populist argument is that Anglo-Saxon capitalism has failed. Critics claim that the “Washington consensus” of deregulation and privatisation, preached condescendingly by America and Britain to benighted governments around the world, has actually brought the world economy to the brink of disaster. (…) In fact, far from failing, the overall lowering of “barriers to intercourse” over the past 25 years has delivered wealth and freedom on a dramatic scale. Hundreds of millions of people have been dragged out of absolute poverty. Even allowing for the credit crunch, this decade may well see the fastest growth in global income per person in history. The free movement of non-financial goods and services should not be dragged into the argument - as they were, to disastrous effect, in the 1930s. (…) A second group of critics focuses on deregulation in finance, rather than the economy as a whole. This case has much more merit. Finance needs regulation. (…)
The failures of modern finance cannot be blamed on deregulation alone. After all, the American mortgage market is one of the most regulated parts of finance anywhere: dominated by two government sponsored agencies, Fannie Mae and Freddie Mac, and guided by congressional schemes to increase home-ownership. The macro economic condition that set up the crisis stemmed in part from policy choices: the Federal Reserve ignored the housing bubble and kept short-term interest rates too low for too long. The emerging world’s determination to accumulate reserves, especially China’s decision to hold down its exchange rate, sent a wash of capital into America. There was something of a perfect storm in which policy mistakes combined with Wall Street’s excesses. (…) Heavy regulation would not inoculate the world against future crises. Two of the worst in recent times, in Japan and Korea, occurred in highly rule-bound systems. What’s needed is not more government but better government.
(…) Sadly another lesson of history is that in politics economic reason does not always prevail - especially when the best-case scenario for most countries is a short recession. But it need not be so. If the bail-outs are well handled, taxpayers could end up profiting from their reluctant investment in the banks. If regulators learn from this crisis, they could manage finance better in the future. If the worst is avoided, the healthy popular hostility to a strong state that normally pervades democracies should reassert itself. Capitalism is at bay, but we must fight for it. For all its flaws, it is the best economic system man has invented yet.
Citaten uit het editoriaal “Capitalism at bay” in The Economist.
SIR - This financial crisis was triggered by the massive credit expansions of central banks in the U.S. and Europe who fuelled the real estate boom and caused an overdrive in consumption and investment - an unsustainable combination according to Austrian business cycle theory. Next to the terrible monetary policy of Greenspan’s heavily politicised Federal Reserve board, also bad left-wing policy decisions (e.g. cheap mortgages and houses for the poor) are to be blamed. The bail-outs have the intention to make the downturn of the financial market less apparent, but unfortunately, and this even regardless of the numerous moral hazards present, they are also hurting the liquidation of bad businesses and bad investments, which is an inherent process to business cycles in a sustainable market economy living through a downturn. This crisis is hence not announcing the death of capitalism per se, but rather the death of monetarism and supply-side economics, as already predicted by Austrian economists decades ago. Only a sound money system and a true free market can save the global economy.
Deze reactie werd als lezersbrief bij “The Economist” ingezonden.
Eerlijk gezegd: ik weet niet wat het meest schandalig is. De voortdurende beledigingen naar het adres van het Ierse volk of de beschuldigingen dat het Pentagon, de CIA en neo-conservatieve Amerikaanse denktanks achter het Ierse “neen” tegen het Verdrag van Lissabon zouden zitten? Een mening die vorige week ook plots door Hubert Van Humbeeck in “Knack” geventileerd werd in zijn opinie “De NAVO aan de grens”. Wat personen als Van Humbeeck in deze zaak iets te gemakkelijk vergeten, is dat tal van pro-Europese denktanks en satellietinstellingen van de Eurocratie zelf, in tegenstelling tot hun Amerikaanse tegenhangers integraal betaald met belastinggeld, ook kosten nog moeite gespaard hebben om het “ja”-kamp in Ierland te ondersteunen.
En ook de CIA en het Pentagon hebben echt wel iets beter te doen in deze tijden dan het beïnvloeden van dit soort referenda in bevriende landen. Tenslotte is het toch ook wel iets te vreemd dat een land als de VS dat al meer dan vijftig jaar onvoorwaardelijk de kaart van verdere Europese integratie getrokken heeft, plots van idee zou veranderen. Wanneer gaan personen als Hubert Van Humbeeck nu eens begrijpen dat de Ieren oprecht hun tegenkanting geuit hebben, dat de VS helemaal niet de satan is en er helemaal geen Amerikaanse complotten of neo-conservatieve samenzweringen aan de gang zijn in Europa? Anders natuurlijk dan de geheime agenda van de Eurocraten zelf om het Verdrag van Lissabon tegen het Ierse oordeel in stap per stap door te voeren.
Deze reactie werd als lezersbrief bij "Knack" ingestuurd.
Vorige week publiceerde “Knack” een essay van Francis Fukuyama waarin hij het einde van het cowboykapitalisme voorspelde. Gelukkig hebben we uit zijn eerste voorspelling, de val van het communisme zou immers het einde van de geschiedenis inluiden, al geleerd dat Fukuyama’s kijk eigenlijk even irrelevant is en manifest onjuist dan die van elke andere zelfverklaarde analist. Fukuyama maakt in dat essay komaf met het kapitalistische vrijemarktmodel van Ronald Reagan en Margaret Thatcher. En ook de Laffercurve moet er zomaar aan geloven. Vele liberalen en vermeende “freemarketeers” zullen hun ogen niet hebben kunnen geloven bij het lezen van zulke vermaledijde leugens en verdraaiingen van de werkelijkheid, maar ikzelf eigenlijk niet. Fukuyama maakte een min of meer juiste analyse door het “supply-side economics” beleid van Reagan aan te vallen, maar ging totaal de mist in met zijn conclusie.
Het cowboykapitalisme van Reagan en Thatcher was immers helemaal géén kapitalisme, maar een even duidelijke vorm van “mixed economy” als elders in het Westen. Rechtgeaard kapitalisme vergt immers niet enkel een totale afwezigheid van regels maar ook van stimuli, inclusief fiscale, en bovenal een “sound money system” rond ofwel de vrije concurrentie tussen munten ofwel rond de herinvoering van een goudstandaard. Reagan en Thatcher deden hun duit in het zakje in de strijd om de ideeën, daar niet van, maar met monetarisme en productiebevorderende maatregelen komt men er gewoon niet. Hopelijk betekent deze bankcrisis dan ook niet zozeer de heropstanding van het voorbijgestreefde Keynesiaanse interventionisme dan wel de definitieve doorbraak van de Oostenrijkse School in het beleid.
Deze reactie werd als lezersbrief bij "Knack" ingestuurd.
Meer artikelen over de financiële crisis op www.meervrijheid.nl.
(…) Even if it staves off disaster, the bail-out will cause huge problems. It creates moral hazard: such a visible safety net encourages risky behaviour. It may also politicise lending. (…) From the taxpayer’s point of view, it might make sense to limit dividend payments to other shareholders until the government’s preference shares have been paid off. But governments need to avoid populist gestures. Banning bonuses, for instance, would drive good people out of companies that badly need them. (…) Given this, it is inevitable that the line between governments and markets will in the short term move towards the former. The public sector and its debt will take up a bigger portion of the economy in many countries. But in the longer term a lot depends on how blame for this catastrophe is allocated. This is where an important intellectual battle could and should be won. Capitalism’s defenders need to deal with two sorts of criticism. (…)
The weaker, populist argument is that Anglo-Saxon capitalism has failed. Critics claim that the “Washington consensus” of deregulation and privatisation, preached condescendingly by America and Britain to benighted governments around the world, has actually brought the world economy to the brink of disaster. (…) In fact, far from failing, the overall lowering of “barriers to intercourse” over the past 25 years has delivered wealth and freedom on a dramatic scale. Hundreds of millions of people have been dragged out of absolute poverty. Even allowing for the credit crunch, this decade may well see the fastest growth in global income per person in history. The free movement of non-financial goods and services should not be dragged into the argument - as they were, to disastrous effect, in the 1930s. (…) A second group of critics focuses on deregulation in finance, rather than the economy as a whole. This case has much more merit. Finance needs regulation. (…)
The failures of modern finance cannot be blamed on deregulation alone. After all, the American mortgage market is one of the most regulated parts of finance anywhere: dominated by two government sponsored agencies, Fannie Mae and Freddie Mac, and guided by congressional schemes to increase home-ownership. The macro economic condition that set up the crisis stemmed in part from policy choices: the Federal Reserve ignored the housing bubble and kept short-term interest rates too low for too long. The emerging world’s determination to accumulate reserves, especially China’s decision to hold down its exchange rate, sent a wash of capital into America. There was something of a perfect storm in which policy mistakes combined with Wall Street’s excesses. (…) Heavy regulation would not inoculate the world against future crises. Two of the worst in recent times, in Japan and Korea, occurred in highly rule-bound systems. What’s needed is not more government but better government.
(…) Sadly another lesson of history is that in politics economic reason does not always prevail - especially when the best-case scenario for most countries is a short recession. But it need not be so. If the bail-outs are well handled, taxpayers could end up profiting from their reluctant investment in the banks. If regulators learn from this crisis, they could manage finance better in the future. If the worst is avoided, the healthy popular hostility to a strong state that normally pervades democracies should reassert itself. Capitalism is at bay, but we must fight for it. For all its flaws, it is the best economic system man has invented yet.
Citaten uit het editoriaal “Capitalism at bay” in The Economist.
***
SIR - This financial crisis was triggered by the massive credit expansions of central banks in the U.S. and Europe who fuelled the real estate boom and caused an overdrive in consumption and investment - an unsustainable combination according to Austrian business cycle theory. Next to the terrible monetary policy of Greenspan’s heavily politicised Federal Reserve board, also bad left-wing policy decisions (e.g. cheap mortgages and houses for the poor) are to be blamed. The bail-outs have the intention to make the downturn of the financial market less apparent, but unfortunately, and this even regardless of the numerous moral hazards present, they are also hurting the liquidation of bad businesses and bad investments, which is an inherent process to business cycles in a sustainable market economy living through a downturn. This crisis is hence not announcing the death of capitalism per se, but rather the death of monetarism and supply-side economics, as already predicted by Austrian economists decades ago. Only a sound money system and a true free market can save the global economy.
Deze reactie werd als lezersbrief bij “The Economist” ingezonden.
***
Eerlijk gezegd: ik weet niet wat het meest schandalig is. De voortdurende beledigingen naar het adres van het Ierse volk of de beschuldigingen dat het Pentagon, de CIA en neo-conservatieve Amerikaanse denktanks achter het Ierse “neen” tegen het Verdrag van Lissabon zouden zitten? Een mening die vorige week ook plots door Hubert Van Humbeeck in “Knack” geventileerd werd in zijn opinie “De NAVO aan de grens”. Wat personen als Van Humbeeck in deze zaak iets te gemakkelijk vergeten, is dat tal van pro-Europese denktanks en satellietinstellingen van de Eurocratie zelf, in tegenstelling tot hun Amerikaanse tegenhangers integraal betaald met belastinggeld, ook kosten nog moeite gespaard hebben om het “ja”-kamp in Ierland te ondersteunen.
En ook de CIA en het Pentagon hebben echt wel iets beter te doen in deze tijden dan het beïnvloeden van dit soort referenda in bevriende landen. Tenslotte is het toch ook wel iets te vreemd dat een land als de VS dat al meer dan vijftig jaar onvoorwaardelijk de kaart van verdere Europese integratie getrokken heeft, plots van idee zou veranderen. Wanneer gaan personen als Hubert Van Humbeeck nu eens begrijpen dat de Ieren oprecht hun tegenkanting geuit hebben, dat de VS helemaal niet de satan is en er helemaal geen Amerikaanse complotten of neo-conservatieve samenzweringen aan de gang zijn in Europa? Anders natuurlijk dan de geheime agenda van de Eurocraten zelf om het Verdrag van Lissabon tegen het Ierse oordeel in stap per stap door te voeren.
Deze reactie werd als lezersbrief bij "Knack" ingestuurd.
***
Vorige week publiceerde “Knack” een essay van Francis Fukuyama waarin hij het einde van het cowboykapitalisme voorspelde. Gelukkig hebben we uit zijn eerste voorspelling, de val van het communisme zou immers het einde van de geschiedenis inluiden, al geleerd dat Fukuyama’s kijk eigenlijk even irrelevant is en manifest onjuist dan die van elke andere zelfverklaarde analist. Fukuyama maakt in dat essay komaf met het kapitalistische vrijemarktmodel van Ronald Reagan en Margaret Thatcher. En ook de Laffercurve moet er zomaar aan geloven. Vele liberalen en vermeende “freemarketeers” zullen hun ogen niet hebben kunnen geloven bij het lezen van zulke vermaledijde leugens en verdraaiingen van de werkelijkheid, maar ikzelf eigenlijk niet. Fukuyama maakte een min of meer juiste analyse door het “supply-side economics” beleid van Reagan aan te vallen, maar ging totaal de mist in met zijn conclusie.
Het cowboykapitalisme van Reagan en Thatcher was immers helemaal géén kapitalisme, maar een even duidelijke vorm van “mixed economy” als elders in het Westen. Rechtgeaard kapitalisme vergt immers niet enkel een totale afwezigheid van regels maar ook van stimuli, inclusief fiscale, en bovenal een “sound money system” rond ofwel de vrije concurrentie tussen munten ofwel rond de herinvoering van een goudstandaard. Reagan en Thatcher deden hun duit in het zakje in de strijd om de ideeën, daar niet van, maar met monetarisme en productiebevorderende maatregelen komt men er gewoon niet. Hopelijk betekent deze bankcrisis dan ook niet zozeer de heropstanding van het voorbijgestreefde Keynesiaanse interventionisme dan wel de definitieve doorbraak van de Oostenrijkse School in het beleid.
Deze reactie werd als lezersbrief bij "Knack" ingestuurd.
Meer artikelen over de financiële crisis op www.meervrijheid.nl.
Liberale jongeren vragen de val van de regering Leterme
7 Reacties Gepubliceerd door Vincent De Roeck
De Jong VLD het immobilisme en de politieke chantage in dit land kotsbeu. Voorzitter Philippe De Backer stelde het volgende: “De tijd is gekomen om knopen door te hakken. Als jonge liberalen hebben we genoeg van deze politieke spelletjes. De politieke geloofwaardigheid van de Open Vld staat op het spel.” Premier Leterme slaagt er niet in om de communautaire problemen aan te pakken. CD&V en haar kartelpartner doen geen moeite om tot een voor iedereen aanvaardbare oplossing te komen en N-VA blijft zich onverantwoordelijk opstellen en elk voorstel tot dialoog weigeren. Minister-president Peeters vindt het blijkbaar belangrijker zich te profileren als goede Vlaming, door elke dialoog te weigeren, dan aan echte oplossingen waar de mensen nood aan hebben te werken. Bovendien is de nota van de drie bemiddelaars niets meer dan bladvulling. Hiermee bewijst deze hele politieke generatie, aan beide kanten van de taalgrens, haar complete onkunde.
De liberale jongeren roepen de liberale ministers in de Vlaamse Regering op het chantagespel van de N-VA niet mee te spelen. De Vlaamse Regering moet meestappen in een constructieve dialoog. Blijkbaar is dit onmogelijk door de starre houding van Minister-president Peeters en het Vlaams kartel. Op het federale niveau heeft de schertsvertoning lang genoeg geduurd. Geen enkele vooruitgang, noch in de staatshervorming, noch in de sociaal-economische dossiers, blijkt mogelijk. Het immobilisme regeert. Deze regering heeft dan ook geen enkele bestaansreden meer. De jonge liberalen roepen de Open Vld op haar verantwoordelijkheid te nemen en een eind te maken aan de regering Leterme I. Het achternalopen van het Vlaams kartel heeft lang genoeg geduurd. Het wordt tijd dat er echte maatregelen genomen worden voor de urgente sociaal-economische problemen. Voor nationalisten mogen dat geen belangrijke issues zijn, liberalen hechten hier des te meer belang aan. De conclusie is duidelijk: Het is tijd dat Open Vld uit de regering stapt.
Dit persbericht werd eergisteren op het congres van Jong VLD in Aalst door o.a. Jules Van Rie opgesteld en unaniem door de aanwezigen aanvaard. Ook uw dienaar was daarop aanwezig.
Meer teksten van hem op www.jongvldblogt.be.
De liberale jongeren roepen de liberale ministers in de Vlaamse Regering op het chantagespel van de N-VA niet mee te spelen. De Vlaamse Regering moet meestappen in een constructieve dialoog. Blijkbaar is dit onmogelijk door de starre houding van Minister-president Peeters en het Vlaams kartel. Op het federale niveau heeft de schertsvertoning lang genoeg geduurd. Geen enkele vooruitgang, noch in de staatshervorming, noch in de sociaal-economische dossiers, blijkt mogelijk. Het immobilisme regeert. Deze regering heeft dan ook geen enkele bestaansreden meer. De jonge liberalen roepen de Open Vld op haar verantwoordelijkheid te nemen en een eind te maken aan de regering Leterme I. Het achternalopen van het Vlaams kartel heeft lang genoeg geduurd. Het wordt tijd dat er echte maatregelen genomen worden voor de urgente sociaal-economische problemen. Voor nationalisten mogen dat geen belangrijke issues zijn, liberalen hechten hier des te meer belang aan. De conclusie is duidelijk: Het is tijd dat Open Vld uit de regering stapt.
Dit persbericht werd eergisteren op het congres van Jong VLD in Aalst door o.a. Jules Van Rie opgesteld en unaniem door de aanwezigen aanvaard. Ook uw dienaar was daarop aanwezig.
Meer teksten van hem op www.jongvldblogt.be.
De kogel is door de kerk. De Ierse burgers hebben het Verdrag van Lissabon in een referendum met 53,4% tegen 46,6% afgewezen. Meer dan de helft van de Ieren nam aan de stemming deel. De uitkomst is duidelijk. Alweer eindigde een Europees superverdrag roemloos op het altaar van de democratie. Alweer slaagde de Europese Unie niet in haar opzet om het imprimatur van de burgers af te dwingen over de verdere verdieping van het Europese politieke project. En als we uit dit alles één algemene conclusie mogen trekken, is dat wel het volgende: de kloof tussen de Europese instellingen en de burger is groter dan ooit tevoren. Het Leuvense Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV Leuven) erkent de beginselen van de democratie en het zelfbeschikkingsrecht van het Ierse volk in deze zaak en roept alle betrokken partijen dan ook op om met de uitkomst van dit referendum rekening te houden. Na het miskennen van eerdere referenda over Europese verdragen in Denemarken (1992), Ierland (2001), Frankrijk en Nederland (2005), acht het LVSV Leuven de tijd van eerlijke en waarachtige bezinning aangebroken. De verdere ratificatie heeft in de ogen van het LVSV Leuven dan ook geen enkele zin meer, net zoals in 2005 ook Tony Blair en Vaclav Klaus beslisten om er na de referendaresultaten over de Europese Grondwet mee op te houden.
Het LVSV Leuven is van mening dat de Europese Commissie nu maandag op de plenaire vergadering van het Europees Parlement duidelijkheid moet scheppen over de draagwijdte van dit Iers referendum. José Manuel Barroso moet maandag toegeven dat het Verdrag van Lissabon verworpen is, en verklaren dat het alsnog toepassen van (een deel van) deze bepalingen een grove inbreuk op de democratische grondbeginselen van de Europese Unie - nochtans volgens hem in de eerste plaats “een gemeenschap van waarden” - zou betekenen. Verder moet Barroso alle bijkomende instellingen en structuren die zoals de Europese diplomatieke dienst, de Europese openbare aanklager of de bijkomende Europese juridische instanties, hun wettelijke grondslag uitsluitend vinden in het verworpen Verdrag van Lissabon, maar desondanks in het verleden al in het leven geroepen werden zonder uitstel ontbinden en opdoeken.
Europa moet het debat over haar eigen toekomst durven aangaan met de burgers en zich niet blijven verlagen tot de toepassing van ondemocratische machtigingswetten uit angst om bij de burgers bot te vangen. Het LVSV Leuven staat niet afkerig ten opzichte van verdere Europese integratie, maar dan wel via een bottom-up aanpak die de rechten en vrijheden van de Europese burgers vooropstelt, in plaats van de kortetermijnwensen van een kleine in zichzelf gekeerde elite. Tenslotte wil het LVSV Leuven nog benadrukken dat de Ieren op 12 juni niet enkel voor zichzelf gestemd hebben, maar ook voor de vijfhonderd miljoen Europeanen, waaronder de Belgen, die van hun overheden niet eens het recht gekregen hebben om neen te stemmen. Alleen al omwille van die reden is dit signaal uit Ierland meer dan welgekomen.
Dit commentaarstuk van Vincent De Roeck werd als persbericht van het Leuvense Liberaal Studentenverbond de wereld ingestuurd.
Meer over deze studentenvereniging op www.lvsvleuven.be.
Het LVSV Leuven is van mening dat de Europese Commissie nu maandag op de plenaire vergadering van het Europees Parlement duidelijkheid moet scheppen over de draagwijdte van dit Iers referendum. José Manuel Barroso moet maandag toegeven dat het Verdrag van Lissabon verworpen is, en verklaren dat het alsnog toepassen van (een deel van) deze bepalingen een grove inbreuk op de democratische grondbeginselen van de Europese Unie - nochtans volgens hem in de eerste plaats “een gemeenschap van waarden” - zou betekenen. Verder moet Barroso alle bijkomende instellingen en structuren die zoals de Europese diplomatieke dienst, de Europese openbare aanklager of de bijkomende Europese juridische instanties, hun wettelijke grondslag uitsluitend vinden in het verworpen Verdrag van Lissabon, maar desondanks in het verleden al in het leven geroepen werden zonder uitstel ontbinden en opdoeken.
Europa moet het debat over haar eigen toekomst durven aangaan met de burgers en zich niet blijven verlagen tot de toepassing van ondemocratische machtigingswetten uit angst om bij de burgers bot te vangen. Het LVSV Leuven staat niet afkerig ten opzichte van verdere Europese integratie, maar dan wel via een bottom-up aanpak die de rechten en vrijheden van de Europese burgers vooropstelt, in plaats van de kortetermijnwensen van een kleine in zichzelf gekeerde elite. Tenslotte wil het LVSV Leuven nog benadrukken dat de Ieren op 12 juni niet enkel voor zichzelf gestemd hebben, maar ook voor de vijfhonderd miljoen Europeanen, waaronder de Belgen, die van hun overheden niet eens het recht gekregen hebben om neen te stemmen. Alleen al omwille van die reden is dit signaal uit Ierland meer dan welgekomen.
Dit commentaarstuk van Vincent De Roeck werd als persbericht van het Leuvense Liberaal Studentenverbond de wereld ingestuurd.
Meer over deze studentenvereniging op www.lvsvleuven.be.
Met verbijstering en ongeloof nam het Leuvense Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV) vorige week donderdag via de media kennis van de plannen van Open Vld-minister én burgemeester van Berlare Karel De Gucht om een kasteel met park in het centrum van Berlare te onteigenen na de weigering van de private eigenaar om het domein aan het gemeentebestuur te verkopen. De titelvoerende burgemeester kreeg de steun van de volledige bestuursmeerderheid in de gemeenteraad om de onteigeningsprocedure voor het domein, met een geschatte waarde tussen 1,5 en 2 miljoen euro, op te starten. Volgens burgemeester Karel De Gucht was de privé-eigenaar “niet bereid om de gemeente een haalbare kans te geven” en zijn de “historische waarde en de centrale ligging van het domein op zich al voldoende redenen om de onteigening aan te vragen”.
Het gemeentebestuur van Berlare wil het domein nadien inpassen in een groter toeristisch geheel en de kasteelvertrekken aanwenden als officiële ontvangstruimten voor hoge gasten. Daar de onteigeningsprocedure nog vijf à tien jaar zou kunnen aanslepen en ook de gemeente met dit uitstel niet gediend is, gebruikt burgemeester De Gucht de onteigeningsprocedure in hoofdzaak als een bijkomend middel en/of dreigement om de eigenaar onder druk te zetten zijn/haar domein aan de gemeente te verkopen, ongeacht zijn/haar persoonlijke wensen.
Het LVSV is van mening dat het eigendomsrecht één van de drie basisbeginselen van het liberalisme is, naast het recht op leven en het recht op vrijheid, dat de bescherming van het privaat eigendom geacht wordt een kerntaak van de overheid te zijn, en dat onteigeningen daarop haaks staan, zeker wanneer dit niet gebeurt in het licht van grote infrastructuurwerken. Het LVSV verwerpt dan ook de argumentatie van het Berlaarse gemeentebestuur en roept de betrokken Open Vld-mandatarissen op om niet over te gaan tot onteigening en om de absolute eigendomsrechten van de kasteeleigenaar te vrijwaren.
Nationaal LVSV-ondervoorzitter Vincent De Roeck besluit als volgt: “Liberalen horen traditioneel het individuele eigendomsrecht te verdedigen tegen de collectivistische invloeden van de overheid in en ook van de liberale excellenties kan een zelfde consistent beleden geloof in de rechtsorde verwacht worden. Wij vinden het als liberale studenten bevreemdend én beangstigend dat de liberalen in de regering de verdere totalitarisering van ons land niet enkel ondergaan maar er zelf actief aan meewerken.” Het LVSV keurt de gang van zaken in Berlare ten stelligste af en veroordeelt de beslissingen van Open Vld-burgemeester Karel De Gucht met betrekking tot het kasteeldomein volledig.
Noot voor redacteurs: Het Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV) is met zijn vijf lokale afdelingen en zijn 1,000 leden met voorsprong de grootste politieke studentenvereniging van het land. Volledig onafhankelijk van elke politieke partij of vakorganisatie, weigert zij consequent elke vorm van overheids- of andere subsidie.
Meer over deze studentenvereniging op www.lvsv.be.
Het gemeentebestuur van Berlare wil het domein nadien inpassen in een groter toeristisch geheel en de kasteelvertrekken aanwenden als officiële ontvangstruimten voor hoge gasten. Daar de onteigeningsprocedure nog vijf à tien jaar zou kunnen aanslepen en ook de gemeente met dit uitstel niet gediend is, gebruikt burgemeester De Gucht de onteigeningsprocedure in hoofdzaak als een bijkomend middel en/of dreigement om de eigenaar onder druk te zetten zijn/haar domein aan de gemeente te verkopen, ongeacht zijn/haar persoonlijke wensen.
Het LVSV is van mening dat het eigendomsrecht één van de drie basisbeginselen van het liberalisme is, naast het recht op leven en het recht op vrijheid, dat de bescherming van het privaat eigendom geacht wordt een kerntaak van de overheid te zijn, en dat onteigeningen daarop haaks staan, zeker wanneer dit niet gebeurt in het licht van grote infrastructuurwerken. Het LVSV verwerpt dan ook de argumentatie van het Berlaarse gemeentebestuur en roept de betrokken Open Vld-mandatarissen op om niet over te gaan tot onteigening en om de absolute eigendomsrechten van de kasteeleigenaar te vrijwaren.
Nationaal LVSV-ondervoorzitter Vincent De Roeck besluit als volgt: “Liberalen horen traditioneel het individuele eigendomsrecht te verdedigen tegen de collectivistische invloeden van de overheid in en ook van de liberale excellenties kan een zelfde consistent beleden geloof in de rechtsorde verwacht worden. Wij vinden het als liberale studenten bevreemdend én beangstigend dat de liberalen in de regering de verdere totalitarisering van ons land niet enkel ondergaan maar er zelf actief aan meewerken.” Het LVSV keurt de gang van zaken in Berlare ten stelligste af en veroordeelt de beslissingen van Open Vld-burgemeester Karel De Gucht met betrekking tot het kasteeldomein volledig.
Noot voor redacteurs: Het Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV) is met zijn vijf lokale afdelingen en zijn 1,000 leden met voorsprong de grootste politieke studentenvereniging van het land. Volledig onafhankelijk van elke politieke partij of vakorganisatie, weigert zij consequent elke vorm van overheids- of andere subsidie.
Meer over deze studentenvereniging op www.lvsv.be.
HJC start "belasting is diefstal" campagne in Nederland
9 Reacties Gepubliceerd door Vincent De Roeck
Het Nederlandse “Haags Juristen College” (HJC) start een grootschalige campagne in Nederland onder de noemer “Belasting is diefstal”. Anti-overheidsactivist Toine Manders is, naast de stichtende voorzitter van de Nederlandse Libertarische Partij, ook één van de drijvende krachten achter het HJC dat zich doorheen de jaren in Nederland wist te profileren als dé meest betrouwbare partner in belastingontwijking en vermogensoptimalisatie. Als trouwe abonnee op hun nieuwsbrief, kreeg ik deze week de achtergronden van de “Belasting is diefstal!”-campagne te lezen. “Belasting ontwijken uit principe” was de onderliggende filosofie voor het HJC om deze campagne te lanceren. Het uithongeren van de overheid via belastingontwijking is in de ogen van Toine Manders en het HJC de beste manier om de staatsmacht drastisch te doen inkrimpen. Verder is Toine Manders (niet te verwarren met het gelijknamige Nederlandse liberale Europarlementslid) tégen de overheid en de democratie, maar wel voor vrije handel in drugs en vrije immigratie voor iedereen. Verwarrend? Alvast niet voor hem, en al evenmin voor mij.
Dit persbericht werd door het HJC deze week vrijgegeven.
De Nederlandse journalist Ralf Bodelier omschreef HJC-stichter Toine Manders onlangs in het libertarische magazine “Vrijbrief” als volgt:
Belastingontduiking is echter zeer riskant: in Nederland en België staan er zelfs lange gevangenisstraffen op. Veiliger en verstandiger is dus de keuze voor de minder radicale, maar daarom niet minder doeltreffende, vorm van belastingbesparing, zijnde belastingontwijking. Dit omvat het gebruik maken van alle wettelijke mogelijkheden die er zijn om de eigen belastingdruk te verlagen, bijvoorbeeld door gebruik te maken van mazen in het wettelijke net en van de mogelijkheden die worden geboden door andere landen met een aantrekkelijker fiscaal klimaat. Dankzij de kosteloze adviezen van het HJC en de “Freemont Group” kan elke burger van deze “loopholes” ten volle profiteren. En zo krijgt de “creative destruction” van de econoom Joseph Schumpeter misschien eindelijk ook eens een concrete invulling op politiek-maatschappelijk vlak.
Deze tekst verscheen ook op LvsvLeuven.be en InFlandersFields.eu.
Meer over dit fiscaal adviesorgaan op www.hjc.nl.
Dit persbericht werd door het HJC deze week vrijgegeven.
Het Haags Juristen College start de “Belasting is diefstal!”-campagne. Door middel van een aantal radiospots op BNR Nieuwsradio wordt het publiek gewezen op de immoraliteit van belastingheffing, en de mogelijkheden om belasting te ontwijken. Hier volgt een aan aantal citaten uit de controversiële spots:Het Haags Juristen College is opgericht in 1984 en heeft doorheen de jaren een naam opgebouwd op het gebied van tax planning, estate planning, vermogensbescherming, oprichting en beheer van vennootschappen en trusts. Tot hun doelgroep behoren ondernemers, consultants en vermogende particulieren uit Nederland, België en Duitsland. Het Haags Juristen College verwierf nationale bekendheid door via rechtszaken en protestacties de dienstplicht in Nederland te doen afschaffen en verwierf internationale bekendheid met het baanbrekende Inspire Art arrest, waarin het Europese Hof van Justitie tot het oordeel kwam dat iedere Europese ondernemer de vrijheid heeft zijn vennootschap in een andere lidstaat op te richten, en dus de Engelse Limited dezelfde rechten heeft als de BV of BVBA. Ondernemers die geïnteresseerd zijn in belastingontwijking, vermogensbescherming of estate planning kunnen zich bij het HJC kosteloos en vrijblijvend laten informeren. Inmiddels zijn door het HJC reeds meer dan 6,000 vennootschappen en trusts opgericht, en beschikt het HJC (tegenwoordig deel van de “Freemont Group”) al over kantoren in Den Haag, Dubai, Cyprus, Panama, Luxemburg, Kopenhagen en de Seychellen.
- Belasting is diefstal! Belastingontwijking loont voor ondernemers en consultants met een winst boven 20.000 euro.
- Ondernemers zijn een onderdrukte minderheid! De ondernemer wordt door de overheid gebruikt als een onvrijwillige en onbezoldigde belastingambtenaar.
- Belasting is diefstal! De overheid parasiteert op ondernemers.
- Bent u slaaf van de belastingdienst of ondernemer?
- Belasting is diefstal! Het Haags Juristen College organiseert een gratis seminar “Belastingontwijking voor Ondernemers”
- Gelooft u in dwang? Belastingdienst.nl. Gelooft u in vrijheid? HaagsJuristenCollege.nl.
(On)recht van belastingheffing? “Belasting is diefstal!” is niet slechts een reclameslogan of hartekreet. Het Haags Juristen College stelt het (on)recht van belastingheffing ter discussie. Toine Manders, directeur van het HJC, stelt dat men toch kwalijk kan spreken van een contract, enkel vanwege het feit dat iemand hier woont, geboren is, of onderneemt.
Belastingontwijking gedemocratiseerd? Het Haags Juristen College helpt ondernemers bij het ontwijken van belastingen vanuit het principe dat het immoreel is om een schadelijke organisatie van fondsen te voorzien. U heeft daarom niet alleen het morele recht om belasting te ontwijken, maar zelfs een morele plicht om belasting te ontwijken. Men zou kunnen stellen dat de libertarische club het belastingontwijken democratiseert. Dure constructies waar multinationals gebruik van maken bieden zij aan voor een fractie van de prijs.
Wettelijke mogelijkheden? In Nederland zouden ongeveer 200.000 ondernemers belasting kunnen ontwijken. Het Haags Juristen College, dat overheidskritisch en pro-ondernemer is, wil op deze ietwat onconfessionele wijze de aandacht vestigen op de mogelijkheden die ondernemers geboden worden om gebruik te maken van de (vaak Europese) regelgeving.
De Nederlandse journalist Ralf Bodelier omschreef HJC-stichter Toine Manders onlangs in het libertarische magazine “Vrijbrief” als volgt:
Hoe ouder, hoe liberaler. Toine Manders ontdekte als scholier een straffe overeenkomst tussen fascisme, communisme en de moderne verzorgingsstaat. Bij alle drie beperkt een machtige overheid de vrijheid van haar burgers. De criminele macht van de fascisten viel in duigen rond 1945. Die van het communisme brak in 1989. En als het aan Manders ligt, is nu de verzorgingsstaat aan de beurt. Hij is een forse jongeman in donker pak met rode stropdas en rood pochet. Een glimlach ligt in zijn gelaat gemetseld, ongeacht wat hij zegt.Libertariërs als Toine Manders en mezelf beschouwen belastingen dus gewoon als een gelegaliseerde vorm van roof, en pleiten dan ook op hartstochtelijke wijze voor drastische belastingverlagingen en de uiteindelijke afschaffing van alle belastingen. Belastingontduiking is dan ook een legitieme vorm van zelfverdediging, of zoals de objectiviste Ayn Rand het ooit stelde: “Je hoeft niet de waarheid te spreken tegen een inbreker die vraagt waar het tafelzilver verstopt is”.
“Het grootste schandaal van de verzorgingsstaat is de gelegaliseerde roof die de Belastingdienst bedrijft. Een almachtige staat steelt tot tweederde van het inkomen van de burger. Geld dat vervolgens wordt verspild of nog erger, wordt gebruikt om mensen lastig te vallen of tegen te werken. Je kunt de fiscale roof het best vergelijken met de praktijken van de maffia. De overheid dwingt je om tot tweederde van je geld af geven. In ruil daarvoor biedt ze je diensten waar je niet om hebt gevraagd. En als je weigert voor die diensten te betalen, zullen uiteindelijk gewapende mannen binnenkomen en je eigendom meenemen. De kans bestaat zelfs dat ze je gevangen zetten of je burgerrechten afnemen”.
Rond zijn twintigste waren de VVD en het klassieke liberalisme nog zijn uitgangspunt. Inmiddels is Manders geradicaliseerd. Al klinkt deze aanduiding ongemakkelijk bij deze immer hoffelijke heer van stand. Manders is anti-belastingen, anti-overheid en anti-dienstplicht. “Want door dienstplicht op te leggen”, zegt Manders glimlachend, “degradeer je mensen tot slavernij. Het is toch immoreel als mensen veertien maanden lang gedwongen worden om hun eigen gevangenbewaarders te verdedigen? Een dienstplichtige riskeerde zelfs de doodstraf, als hij in oorlogstijd deserteerde omdat híj geen andere mensen wilde vermoorden”.
Libertariërs als Toine Manders zijn niet gemakkelijk op de vertrouwde links/rechtslijn onder te brengen. Rechts is hun verzet tegen belastingen en hun pleidooi voor een vrije markt. Links is daarentegen hun pleidooi voor de afschaffing van het verbod op drugs en het standpunt dat iedereen die dat wil in Nederland moet worden toegelaten. Vrijheid gaat bij libertariërs als Toine Manders ook boven democratie. “Democratie is aardig om een vereniging mee te besturen. Maar in staatsverband is democratie drie wolven en een schaap die erover stemmen wat ze zullen gaan eten. Vergeet niet dat het de democratie is die het de staat mogelijk maakt om via belastingen meer dan de helft van ons inkomen te roven”.
Belastingontduiking is echter zeer riskant: in Nederland en België staan er zelfs lange gevangenisstraffen op. Veiliger en verstandiger is dus de keuze voor de minder radicale, maar daarom niet minder doeltreffende, vorm van belastingbesparing, zijnde belastingontwijking. Dit omvat het gebruik maken van alle wettelijke mogelijkheden die er zijn om de eigen belastingdruk te verlagen, bijvoorbeeld door gebruik te maken van mazen in het wettelijke net en van de mogelijkheden die worden geboden door andere landen met een aantrekkelijker fiscaal klimaat. Dankzij de kosteloze adviezen van het HJC en de “Freemont Group” kan elke burger van deze “loopholes” ten volle profiteren. En zo krijgt de “creative destruction” van de econoom Joseph Schumpeter misschien eindelijk ook eens een concrete invulling op politiek-maatschappelijk vlak.
Deze tekst verscheen ook op LvsvLeuven.be en InFlandersFields.eu.
Meer over dit fiscaal adviesorgaan op www.hjc.nl.
Geachte heer vice-premier. Geachte heer Leterme. Beste Yves. Tijdens de verkiezingscampagne voor de federale verkiezingen heeft u campagne gevoerd rond communautaire thema's en geloofwaardigheid. Sterke uitspraken passen bij elke campagne, maar één van uw uitspraken is ons toch bijzonder bijgebleven. U stelde dat "het slechts 5 minuten politieke moed kost om Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen". Na uw verkiezingsoverwinning, staande op een stoel tussen de leeuwenvlaggen, stelde u opnieuw dat uw partij geen regering zou vormen zonder een splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en evenmin zonder een "grote staatshervorming". Maar eerst ging u "een fris pintje drinken". Ondertussen is uw dorst waarschijnlijk gelest en zijn we 7 maanden verder. Tijdens uw formatiepoging is "de dikke vis in de communautaire pan" u ontglipt, maar weten wij wel dat u met uw postjes "vice-premier" en "voorzitter" van deze "COSTA" de haak alweer hebt uitgeworpen.
Wij als liberale jongeren houden van "uw" goed bestuur. De sociaal-economische problemen van de mensen, een efficiënt en goed bestuur, hervormingsgezindheid, alsook leiderschap en daadkracht bij onze politieke voormannen staan bij ons hoog op het lijstje. Daarom schenken wij u de professionele website www.5minuten.be, gratis en voor niets. Op deze site kunnen burgers hun tips en oplossingen kwijt voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en de communautaire spanningen. U zal zien: u zal talrijke tips ontvangen van onze vele bezorgde burgers. Jong VLD hoopt dat deze tips voor u een hulp kunnen zijn en helpen aftellen naar 23 maart. Hopelijk haalt u deze deadline wel. Wij kijken in elk geval met argusogen uit naar wat door u wél verwezenlijkt zal worden. Gelieve tot een volgende ontmoeting te aanvaarden, onze meest oprechte hoogachting.
Dit persbericht van Philippe De Backer werd overgenomen door een groot aantal weblogs en verscheen ook in enkele kranten.
Meer over deze Jong VLD-actie op www.5minuten.be.
Wij als liberale jongeren houden van "uw" goed bestuur. De sociaal-economische problemen van de mensen, een efficiënt en goed bestuur, hervormingsgezindheid, alsook leiderschap en daadkracht bij onze politieke voormannen staan bij ons hoog op het lijstje. Daarom schenken wij u de professionele website www.5minuten.be, gratis en voor niets. Op deze site kunnen burgers hun tips en oplossingen kwijt voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en de communautaire spanningen. U zal zien: u zal talrijke tips ontvangen van onze vele bezorgde burgers. Jong VLD hoopt dat deze tips voor u een hulp kunnen zijn en helpen aftellen naar 23 maart. Hopelijk haalt u deze deadline wel. Wij kijken in elk geval met argusogen uit naar wat door u wél verwezenlijkt zal worden. Gelieve tot een volgende ontmoeting te aanvaarden, onze meest oprechte hoogachting.
Dit persbericht van Philippe De Backer werd overgenomen door een groot aantal weblogs en verscheen ook in enkele kranten.
Meer over deze Jong VLD-actie op www.5minuten.be.
Op DeRedactie.be, je weet wel het nieuwe paars-groene nieuwsportaal van de VRT, kan je volgens diezelfde openbare omroep "uitgebreide" duiding vinden bij de opkomende presidentsverkiezingen in de VS. Gisterenavond heb ik die duiding dan ook eens bekeken, en onmiddellijk viel mij iets op dat niet strookt met de werkelijkheid: www.deredactie.be/cm/de.redactie/buitenland/VS-verkiezingen. Rarara, wie zou de "neutrale" VRT toch vergeten te vermelden zijn als presidentskandidaat bij de Republikeinen in hun "uitgebreide" duiding?
Inderdaad, Congreslid Ron Paul uit Texas. Hij is de enige van de vijf overgebleven GOP-kandidaten die niet vermeld wordt, nochtans staat hij - zowel qua aantal kiezers als qua aantal delegates - vierde in de race, boven Rudy Giuliani dus, die wel een vermelding krijgt. En denken jullie soms dat Paul bij "de andere kandidaten" zou staan, denk dan maar gauw iets anders, want die internetkoppeling leidt naar nergens: www.deredactie.be/cm/de.redactie/VS-verkiezingen/Bio_Outsiders_R
Nochtans scoorde Ron Paul niet slecht in de voorverkiezingen:
Meer over Ron Paul en zijn campagne op www.ronpaul2008.com.
Inderdaad, Congreslid Ron Paul uit Texas. Hij is de enige van de vijf overgebleven GOP-kandidaten die niet vermeld wordt, nochtans staat hij - zowel qua aantal kiezers als qua aantal delegates - vierde in de race, boven Rudy Giuliani dus, die wel een vermelding krijgt. En denken jullie soms dat Paul bij "de andere kandidaten" zou staan, denk dan maar gauw iets anders, want die internetkoppeling leidt naar nergens: www.deredactie.be/cm/de.redactie/VS-verkiezingen/Bio_Outsiders_R
Nochtans scoorde Ron Paul niet slecht in de voorverkiezingen:
Iowa: 10%, 2 delegatesRon Paul eindigde in vijf van de zes staten boven Rudy Giuliani en eindigde tweede in Nevada. Rudy Giuliani eindigde nergens op de eerste of tweede plaats. En ook in Louisiana, waarvan de uitslagen pas in februari bekend gemaakt worden, maar waar er al wel verkiezingen gehouden werden, zou Ron Paul opnieuw op de tweede plaats eindigen, na John McCain, althans volgens het nieuwsagentschap PressTV.
Wyoming: 0%, 0 delegates (niet deelgenomen)
New Hampshire: 8%, 0 delegates
Michigan: 6%, 0 delegates
Nevada: 14%, 4 delegates
South Carolina: 4%, 0 delegates
The Louisiana Republican Party says the state's preliminary results indicate that presidential hopeful Ron Paul has come in second. Louisiana Republican Party Chairman Roger Villere said Wednesday in a statement that Senator John McCain had won and former Massachusetts governor Mitt Romney finished third.Deze reactie van mij verscheen ook op een aantal internetfora.
Party officials are reportedly verifying provisional ballots for newly registered voters, which may boost Paul's numbers since most of them support his candidacy. "I applaud the supporters of Congressman Paul for their enthusiasm and superior organizational ability," Villere said. While the 72-year-old US Air Force veteran has yet to win a primary, the Louisiana result is yet another indication that Paul's 'message of freedom' in line with the Constitution is being heard by voters across the U.S.
Political pundits believe while the Louisiana contest is not a major battleground for the Republicans, Paul's second place finish will further boost the anti-war politician's campaign. Because the mainstream media keeps a low profile on the popular libertarian-leaning Texan, this is considered a great victory for the 10-term congressman's supporters.
Meer over Ron Paul en zijn campagne op www.ronpaul2008.com.
Rik Van Cauwelaert en het anti-Amerikanisme van Knack
19 Reacties Gepubliceerd door Vincent De Roeck
Het medialandschap in Vlaanderen is zéér schraal en wordt gedomineerd door vier grote mediagroepen, waarvan Roularta met o.a. de magazines Knack en Trends in portefeuille, één van de toonaangevende spelers is op de kwaliteitsmarkt, althans volgens de zelfverklaarde profeten van de “kwaliteits- journalistiek”, die steevast links, egalitair en anti-Amerikaans zijn. En ondanks de economisch liberale inslag van Trends getuigen niet alle geesteskinderen van de clan rond Rik De Nolf van hetzelfde superieure wereldbeeld. Hun paradepaardje Knack is daar het beste voorbeeld van. Als enig blad in Vlaanderen dat onderzoeksjournalistiek nog enigszins in het vaandel draagt en niet meestapt in de nieuwe kluchten- en koldercultuur van zijn concurrenten en het journaille dat de Humo’s en P-Magazines van deze wereld brouwt, kan ik Knack elke week nog wel appreciëren. Dat maakt Knack voor mij trouwens de enige ACW-publicatie die ik nog regelmatig lees, nadat ik mijn abonnement op De Standaard, dat ander ACW-vehikel, opgezegd heb ten voordele van een internetabonnement op The Daily Telegraph.
Sinds de verkiezingen van 10 juni 2007, toen duidelijk werd dat de liberale partijen een regering zouden vormen met de christen-democraten van Roularta en het CDH (of was het misschien toeval dat Yves Leterme zijn “burgermanifest” via De Zondag, een Roularta-publicatie, in het ganse Vlaanderland verspreidde?), komen de liberalen ook terug beter tot hun recht in Knack, waar er geen week voorbij gaat of een liberaal idee krijgt er een forum. In “pro&contra” passeren er bijvoorbeeld meer VLD’ers de revue dan CD&V-adepten om maar een voorbeeld te noemen, en ook in de mini-interviews op pagina 13 kwamen al tal van VLD’ers, LVSV’ers en Jong VLD’ers aan het woord, om over bepaalde ingezonden opinies en lezersbrieven nog maar te zwijgen. In enkele weken tijd veranderde Knack zijn geweer volledig van schouder en werden de vermaledijde liberalen plots schijnbaar bondgenoten van de Knack-redactie. Zoiets kan ik, als liberaalgezinde, enkel maar toejuichen. Maar alleen is dit Knack-windhaangedrag natuurlijk geen ode aan de journalistieke neutraliteit of een teken van intellectuele standvastigheid.
Jammer genoeg blijft ook Knack aangetast door het sluimerende anti-Amerikanisme dat via Franse salonfilosofen in West-Europa geïnjecteerd werd om dan dankzij de francofiele elites in België “bon ton” te worden. In het laatste nummer van Knack stelt directeur Rik Van Cauwelaert via een uit zijn context getrokken citaat van Frits Bolkestein dat het Angelsaksisch model op concurrentievlak “hardere omstandigheden” en een “kil klimaat” voorstaat. In dezelfde tekst werden de Amerikaanse beurzen van Wall Street aangevallen en werd de VS verantwoordelijk gesteld voor de gevolgen van de Credit Crunch in Europa. De vraag hoe het komt dat de oubollige niet-concurrentiële Europese economieën volledig schijnen af te hangen van de Amerikaanse conjunctuur, durft hij echter niet te stellen, laat staan dat hij een oproep zou doen voor méér Amerikaanse ingrepen in onze doodzieke socialistische welvaartstaat, iets wat professor Marc De Vos, directeur van het apolitieke Itinera Institute, wel aandurft in zijn rapporten. Maar ja, wat weet een professor daar nu meer van dan een in Vlaamse egalitaire wol geverfde journalist?
Van een latent gebrek aan correcte en gebalanceerde buitenlandse journalistiek, gaven ook de bijdragen over de Amerikaanse verkiezingen in het laatste Knack-nummer blijk. In het overzicht van presidentskandidaten “vergat” Knack het Republikeins Congreslid Ron Paul te vermelden die niet enkel een drastische hervorming van de staatsstructuur beoogt, maar ook internationale vrijhandel, non-interventionisme en goede banden met Europa. Ron Paul won meer “straw polls” dan alle andere kandidaten, brak in december op één enkele dag het “all time record” van geldinzameling en haalde in de eerste voorverkiezing een aardig deel van de stemmen (Iowa 10%, New Hampshire 8%). Ron Paul past natuurlijk niet in de anti-Amerikagodsdienst van de Vlaamse pers omdat hij breekt met het alom gecultiveerde clichébeeld van de asociale racistische schietgrage “redneck” die met zijn olieverslindende Hummer en zijn dikke worstenvingers een “Supersize Menu” afhaalt aan de “drive-in” van een McDonald’s om dan Republikeins te stemmen en zo de zonen van de straatarme minderheden in de ghetto’s van de grootsteden als kanonnenvlees naar verre landen te kunnen sturen. Maar tja, wat kan een mens ook verwachten van een kwaliteitsredactie die in het editoriaal deze week onomwonden stelt dat de aanslagen van 2001, het keerpunt in de recente geschiedenis, op 9 september plaatsgevonden hebben?
Dit opiniestuk verscheen ook op de metablog In Flanders Fields, alsmede op de internetfora van Knack en het LVSV Leuven. De twee laatste alinea's werden tevens als lezersbrief naar Knack gestuurd.
Meer over het verfoeilijke anti-Amerikanisme op www.amerika.nl.
Sinds de verkiezingen van 10 juni 2007, toen duidelijk werd dat de liberale partijen een regering zouden vormen met de christen-democraten van Roularta en het CDH (of was het misschien toeval dat Yves Leterme zijn “burgermanifest” via De Zondag, een Roularta-publicatie, in het ganse Vlaanderland verspreidde?), komen de liberalen ook terug beter tot hun recht in Knack, waar er geen week voorbij gaat of een liberaal idee krijgt er een forum. In “pro&contra” passeren er bijvoorbeeld meer VLD’ers de revue dan CD&V-adepten om maar een voorbeeld te noemen, en ook in de mini-interviews op pagina 13 kwamen al tal van VLD’ers, LVSV’ers en Jong VLD’ers aan het woord, om over bepaalde ingezonden opinies en lezersbrieven nog maar te zwijgen. In enkele weken tijd veranderde Knack zijn geweer volledig van schouder en werden de vermaledijde liberalen plots schijnbaar bondgenoten van de Knack-redactie. Zoiets kan ik, als liberaalgezinde, enkel maar toejuichen. Maar alleen is dit Knack-windhaangedrag natuurlijk geen ode aan de journalistieke neutraliteit of een teken van intellectuele standvastigheid.
Jammer genoeg blijft ook Knack aangetast door het sluimerende anti-Amerikanisme dat via Franse salonfilosofen in West-Europa geïnjecteerd werd om dan dankzij de francofiele elites in België “bon ton” te worden. In het laatste nummer van Knack stelt directeur Rik Van Cauwelaert via een uit zijn context getrokken citaat van Frits Bolkestein dat het Angelsaksisch model op concurrentievlak “hardere omstandigheden” en een “kil klimaat” voorstaat. In dezelfde tekst werden de Amerikaanse beurzen van Wall Street aangevallen en werd de VS verantwoordelijk gesteld voor de gevolgen van de Credit Crunch in Europa. De vraag hoe het komt dat de oubollige niet-concurrentiële Europese economieën volledig schijnen af te hangen van de Amerikaanse conjunctuur, durft hij echter niet te stellen, laat staan dat hij een oproep zou doen voor méér Amerikaanse ingrepen in onze doodzieke socialistische welvaartstaat, iets wat professor Marc De Vos, directeur van het apolitieke Itinera Institute, wel aandurft in zijn rapporten. Maar ja, wat weet een professor daar nu meer van dan een in Vlaamse egalitaire wol geverfde journalist?
Van een latent gebrek aan correcte en gebalanceerde buitenlandse journalistiek, gaven ook de bijdragen over de Amerikaanse verkiezingen in het laatste Knack-nummer blijk. In het overzicht van presidentskandidaten “vergat” Knack het Republikeins Congreslid Ron Paul te vermelden die niet enkel een drastische hervorming van de staatsstructuur beoogt, maar ook internationale vrijhandel, non-interventionisme en goede banden met Europa. Ron Paul won meer “straw polls” dan alle andere kandidaten, brak in december op één enkele dag het “all time record” van geldinzameling en haalde in de eerste voorverkiezing een aardig deel van de stemmen (Iowa 10%, New Hampshire 8%). Ron Paul past natuurlijk niet in de anti-Amerikagodsdienst van de Vlaamse pers omdat hij breekt met het alom gecultiveerde clichébeeld van de asociale racistische schietgrage “redneck” die met zijn olieverslindende Hummer en zijn dikke worstenvingers een “Supersize Menu” afhaalt aan de “drive-in” van een McDonald’s om dan Republikeins te stemmen en zo de zonen van de straatarme minderheden in de ghetto’s van de grootsteden als kanonnenvlees naar verre landen te kunnen sturen. Maar tja, wat kan een mens ook verwachten van een kwaliteitsredactie die in het editoriaal deze week onomwonden stelt dat de aanslagen van 2001, het keerpunt in de recente geschiedenis, op 9 september plaatsgevonden hebben?
Dit opiniestuk verscheen ook op de metablog In Flanders Fields, alsmede op de internetfora van Knack en het LVSV Leuven. De twee laatste alinea's werden tevens als lezersbrief naar Knack gestuurd.
Meer over het verfoeilijke anti-Amerikanisme op www.amerika.nl.
Urbanus krijgt van Nova Civitas de Prijs voor de Vrijheid
7 Reacties Gepubliceerd door Vincent De Roeck
Gisteren kreeg Urbain Servranckx in het Internationaal Perscentrum op de Grote Markt van Antwerpen de “Prijs voor de Vrijheid” plechtig uitgereikt door de klassiek-liberale politieke club Nova Civitas. Urbain Servranckx, beter bekend onder zijn artiestennaam Urbanus, kreeg deze onderscheiding voor zijn consequente verdediging van het recht op vrije meningsuiting. Eerdere laureaten van deze gerenommeerde prijs waren de Nederlandse historicus en filosoof Luuk van Middelaar (2002), de Nederlandse politica en islamcritica Ayaan Hirsi Ali (2003), de liberaal-conservatieve professor Matthias Storme (2004), de Waalse senator Alain Destexhe (2005) en de Nederlandse columnist Derk-Jan Eppink (2006). Laureaat Urbain Servranckx hield gisteren tijdens de academische zitting ook de gebruikelijke “Gustave de Molinari Lezing”. De laudatio werd uitgesproken door journalist, publicist en filosoof Johan Sanctorum.
Rudi De Ceuster, in een vroeger leven de topman van het persagentschap Belga en momenteel de voorzitter van de Antwerpse afdeling van Nova Civitas, trad op als juryvoorzitter en verspreidde de volgende mededeling.
Meer over deze prijsuitreiking op www.novacivitas.org.
Rudi De Ceuster, in een vroeger leven de topman van het persagentschap Belga en momenteel de voorzitter van de Antwerpse afdeling van Nova Civitas, trad op als juryvoorzitter en verspreidde de volgende mededeling.
Urbanus kreeg de Prijs toegekend omdat hij als één van de weinige bekende artiesten in Vlaanderen resoluut opkwam voor het recht op vrije meningsuiting, ook en vooral wanneer daar humor aan te pas komt. De artiest maakte naam in Vlaanderen met zijn door zelfspot doorspekte monologen en liederen waarin hij de Vlamingen, zichzelf, en vooral al diegenen die zich al te zeer au sérieux nemen op de korrel neemt.Dit persbericht werd door tal van media en weblogs overgenomen.
Omdat hij vond dat men dit soort humor naar alle lagen van de bevolking moet kunnen doortrekken haalde hij zich de banvloeken van een bepaalde pers op de hals, en zond daarop meteen in zijn bekende relativerende stijl enkele opmerkelijke columns in waarin hij duidelijk maakte dat hij niet van plan was om het hoofd te buigen, zoals zovele Bekende Vlamingen dat helaas voor hem hadden gedaan.
Nova Civitas heeft steeds het axioma geponeerd dat vrijheid onverbrekelijk verbonden is met verantwoordelijkheid, en ook daarin is Urbanus een voorbeeld. Zijn humor heeft zelden of nooit iemand van goede wil kunnen kwetsen, althans in zoverre dat de betrokkene nog enige zelfkritiek overhield. Met zijn stellingnames heeft Urbanus ook op het artistieke vlak de vrije meningsuiting, de bron van elke inspiratie, willen vrijwaren.
Meer over deze prijsuitreiking op www.novacivitas.org.
Abonneren op:
Posts (Atom)