For our heritage and freedom ! Home | About | Contact | Vincent De Roeck | Liberty Quotes | The Free State | In Flanders Fields | Nova Libertas | Feeds |

De teloorgang van het paasfeest

Bij deze wil ik al mijn trouwe en minder trouwe bloglezers een zalig Paasfeest toewensen. Vandaag is het immers feest in het Vatikaan en in de Derde Wereld. Maar in het “vrijgevochten” Westen laten we de religieuze kelk maar al te graag aan ons voorbijgaan. Pasen doet mij steevast terugdenken aan mijn jonge jaren, toen mijn ouders mij op kerkelijke feestdagen nog "manu militari" meenamen naar de eucharistieviering, toen de jeugd nog perfect wist waarvoor Pasen stond en toen men nog vol verwachting de lucht aftuurde op zoek naar vliegende Paasklokken met eieren erin. Nochtans zijn er sindsdien amper tien jaren verstreken.

Maar vandaag zijn de kerken leeg, zelfs op feestdagen. Vandaag is er niemand onder de jeugd die nog weet dat Pasen eigenlijk het feest is van de verrijzenis van Jezus Christus. Vandaag draait alles om de eieren, en die komen al lang niet meer van de Klokken, maar van de Paashaas, of zelfs gewoon van de eigen ouders. Men doet immers ook geen moeite meer om onze tradities nog in ere te houden. Er is meer sfeer op Halloween dan op Pasen. De kerstman brengt meer geschenken dan Sinterklaas. Rendieren hebben probleemloos de witte schimmel vervangen. Ons seculier cultuurrelativisme en antiklerikalisme heeft onze tradities - ons immaterieel erfgoed - niet versterkt, maar verarmd en in bepaalde gevallen zelfs gewoonweg vernietigd. En niemand die het kennelijk nog iets kan schelen. De barricaden bleven onbemand, het forum leeg. We zijn een rotverwend volk zonder verhalen geworden.

Ik verwijt het post-modernisme en de seculiere moraal niets. Ik ben dan ook geen “Opus Dei” oerconservatief, maar ik schrijf de teloorgang van onze tradities en onze waarden wel op conto van deze maatschappelijke verschraling. Het “moderne gezin” degradeert het traditionele gezin tot een curiosum, terwijl “gay guys” een trendy’ere connotatie gekregen hebben dan “heteromannen”. De vrije markt wordt verguisd door rijke oud-Yuppies die nu plots het Licht gezien denken te hebben en net datgene gaan bestrijden wat hen ooit welvaart gebracht heeft. Zij overspoelen de grootsteden met hun riante inkomens, jagen de vastgoedprijzen de hoogte in en ontzeggen zo de traditionele hardwerkende Vlamingen tal van geneugten des levens, geneugten die zijzelf vroeger wel gekend hebben. Zij die zich ooit zelf mateloos gelaafd hebben aan de borsten van het grootkapitalisme, keren zich nu tegen het systeem dat hun geen windeieren gelegd heeft. De wegwerpmaatschappij heeft voor zulk inconsequent gedrag zelfs een sociologische term bedacht, "bourgeois bohémien".

Maar ze zouden geen nietsontziende allesrelativerende kaste van kaviaarsocialisten zijn, moesten ze ook deze term niet dermate bewerken en verbasteren tot het trendy klinkende vierletterwoord "bobo", of hoe ze er zelfs in slagen om een traditioneel scheldwoord om te vormen tot een “fancy” begrip dat elk lid van hun “zonder haat straat” sekte ongegeneerd wil claimen. Wij, traditionalisten, zijn in het Westen een bedreigde soort geworden, een uitstervend ras in de marge van deze zelfverklaarde boven-alles-verheven subcultuur van de “progressiviteit”.

In de zomer van 2003 vatte ik op deze wijze de hedendaagse opvoedingsproblematiek samen. Volgens mij is en blijft het immers een kerntaak van de ouders om hun kinderen op te voeden volgens de lange continue traditie van onze volksgemeenschap.
In the era of post-modernism many media and psychologists stipulate how parents must raise their children. The parents do not know what to do : following those new predicted concepts or keep walking on the old-fashioned path. Many parents cannot chose and do nothing. Those children are raised in almost unlimited freedom. This lack of parental authority results in juvenile delinquency. A severe authoritarian parental regime can resolve to this problem.
Men mag zijn kinderen niet té vroeg “loslaten”, en men moet verantwoordelijkheid blijven dragen voor zijn eigen kroost. Crèches en onthaalmoeders mogen dan wel als “liberale” oplossingen - die tegemoetkomen aan de wensen van de “hardwerkende” tweeverdieners - verkocht worden, maar in wezen doen dit soort maatregelen exact hetzelfde als de socialistische welvaartsstaat: ze maken komaf met de idee van individuele verantwoordelijkheid. Elke burger heeft zichzelf tegenwoordig het recht toegeëigend om kinderen op de wereld te zetten, maar vindt anderzijds wel dat het de plicht van de staat is om in te staan voor hun opvang en opvoeding. Ben ik de enige die daar een bezwaar tegen heeft? Ben ik de enige die vindt dat ouders hun kinderen zelf moeten grootbrengen, en dat niet mogen outsourcen aan anderen?

De Amerikaanse republikeinse oud-senator Richard Santorum uit Pennsylvania schreef onlangs het boek met de alleszeggende titel "It takes a family" waarin hij een zéér behoudensgezinde visie gaf op de familiewaarden en op het functionele gezin, en net daarom tonnen kritiek te verwerken kreeg vanwege de zelfverklaarde "intellectuele elite" van "progressieve" pedofilie-relativerende, necrofilie-promotende en bestialiteiten-tolererende gay-parade-attendenten. Geen goed woord kon er af voor het boek of voor Santorum, maar eerlijk gezegd: hij had verdomd gelijk.

Een 17-jarige scholier getuigt.
Personally, I am raised quite laxly by my folks. I was always allowed to go out when and where I wanted. Permission of my folks was not needed. Before my fifteenth birthday, I was obliged to stay at home, but later on, I was free ! In the early years, I often abused that freedom by smoking and drinking in such ways that even my libertarian folks got angry. But instead of punishing me or reducing my level of freedom, they let me do my thing. They were convinced of the fact that I had to find my own limits. Nowadays, I am quite a regular boy who likes drinking. I have met the boundary and I can live with it ! I also reduced the smoking to a single cigarette in the week. In my specific case, self-governing caused exaggeration and mistakes in the beginning but afterwards, I grew adult and now, my life is equal to that of almost all other adolescents (even to those who were raised very severely). I understand that laxity may cause criminality but parents, even if they prefer ‘self-governing’ instead of a strict regime, have to teach their kids some values and moral structures. The variety of educative ways is very crucial for mankind, because if all men were the same character, the world would be a very dull place.
Deze getuigenis van een 17 jarige bewijst dat het huidige opvoedkundig-nihilisme niet per definitie moet leiden tot wangedrag, maar je weet wat ze zeggen: de uitzondering bevestigt de regel.

Deze tekst verscheen ook op de website van het LVSV Leuven en op de metablog In Flanders Fields.

Meer informatie over het traditionalisme op www.tertio.be.

3 Reacties:

At 21:58 Hugo said...

Zou je de naam van je weblog niet beter veranderen in Conservatief.be of in Traditionalist.be, of zelfs in Tsjeef.be, want eerlijk gezegd, je klinkt plots eerder als christen-democraat dan als "libertariër", hoewel ik die laatste term nooit echt begrepen heb. Maar wat je hier allemaal spuit, druist toch in tegen datgene wat ik dacht dat "libertarian" was ...

 
At 01:20 Xavier Meulders (op IFF) said...

Dat de paaseieren vandaag van de Paashaas en niet langer meer van de (christelijke) klokken uit Rome komen is op zich nog niet zo erg. Immers, de Paashaas heeft ook een religieus gebaseerd verleden (zij het dan op basis van de voorchristelijke heidense religie die tot het doopsel van Clovis in onze contreien gangbaar was). De haas was immers een vruchtbaarheidssymbool dat geassocieerd werd met de godin van de vruchtbaarheid Ostara (Venus in het Romeins heidendom). De overlevering wil dat de godin Ostara een kip had die haar eieren constant verborg in haar nest. Als straf veranderde zij de kip in een haas, zodat zij de eieren terug moest zoeken (het verband tussen een vogel en een haas kan verklaard worden door het feit dat vogels hun eieren soms legden in verlaten holen van hazen). Etymologische overblijfselen van dit verhaal kunnen nog gevonden worden in de Duitse en Engelse benaming voor Pasen (respectievelijk Ostern en Eastern) . Maar het spreekt uiteraard voor zich dat ook dit eeuwenoude volksverhaaltje - net zoals de herrijzenis van Jezus Christus - in de verste verte niet meer gekend is vandaag de dag.

Voor de rest ben ik het uiteraard eens met wat je schrijft, wat me ineens brengt bij de 'anonieme' reactie dat de auteur van deze tekst zijn persoonlijke website 'Tsjeef.be' zou moeten herdopen (wat een toevallige woordkeuze overigens :-)). Ik spreek hier uiteraard alleen maar namens mezelf en niet namens Vincent, maar gezien ik mezelf ook als libertariër beschouw, vind ik deze reactie toch wat kort door de bocht. Mij stoort het namelijk enorm dat wanneer de term 'libertariër' ter sprake komt, het beeld geëvoceerd wordt van een of andere gewelddadige langharige junkie die de hele dag drugs spuit, zich te pletter zuipt; zich van geen wetten of morele regels iets aantrekt en een lange middenvinger uitsteekt naar alles wat traditionalistisch - laat staan religieus - is. Ik ben het oneens met dit beeld. Immers, libertarisme wordt hierbij verward met anarchisme (al moet ik erbij zeggen dat het anarchisme wel vele raakpunten heeft met de radicaalste stroming binnen het libertarisme, i.e. het anarcho-kapitalisme - waar ik mezelf echter niet toe reken).

Ook wat betreft 'moraliteit' heb je binnen het libertarisme (en dit zowel binnen de gematigdere 'minarchistische' stroming die de staat nog wil behouden om leven, eigendom, vrijheid en naleving van contracten te doen naleven als binnen het anarcho-kapitalisme) verschillende opvattingen. Grosso modo de "Rand-fenomenen" (de volgelingen van Ayn Rand en haar moreel objectivistisch denken; i.e. dat zaken als het goede en het kwade; het mooie en het lelijke; enz. objectief kunnen worden waargenomen - dus een deel vormen van de objectief waarneembare realiteit - en niet worden beïnvloed door externe actoren)

Aan de andere kant heb je de 'Tocquevillagers' (genoemd naar Aléxis De Tocqueville) die stellen dat het individu geen autonoom louter op zichzelf draaiend wezen is, maar zich juist ontplooit binnen allerlei organisaties (het 'civil society'-denken). Nu moet die - vrij vertaald: 'burgersamenleving' - op haar beurt weer niet verward worden met het communitarisme (hoed u voor alle gedachten die met de prefix 'commu' beginnen...), dat die menselijke samenwerkingsverbanden hoger acht dan het individu zelf, in die mate zelfs dat het een sterk herverdelende staat - dus een staat die meer doet dan alleen maar eigendom,... beschermen - moreel aanvaardbaar acht.

Nu ik de verschillende paradigma heb geschetst, rest nog de vraag: is Vincent de Roeck - na lezing van zijn Paasartikel - nog wel een libertariër? Mijn persoonlijk antwoord: ja. Immers, het toetreden tot een geloofsgemeenschap of het waardevol achten van bepaalde culturele of religieuze waarden is volledig in lijn met de Tocquevilliaanse - dus libertarische - gedachte. In feite kan het libertarisme mijns inziens het best worden beschouwd als een 'verbond' tussen Randianen en Tocquevillianen om de Satan aller duivels - het communitarisme en meerbepaald het etatisme - vurig te bestrijden.

Want wat is momenteel het geval? De staat zegt: en van 6 tot en met 18 jaar moet ende zult gij verplicht naar school gaan. Tutut, niet zomaar een school! Een school waarvan wij, de staat, gaan bepalen wat haar inhoud (zogenaamde "eindtermen") moet zijn. Und wer es damit nicht einverstanden ist wird erschossen! Sieg Heil!

Het laatste Duitse zinnetje duidt aan op welke totalitaire wijze in feite de staat bepaalt hoe uw kind wordt opgevoed. Door je kind aan een staatsinstelling toe te vertrouwen kun je als ouder namelijk geen - of alleszins minder - persoonlijke waarden meegeven. De staat verbiedt dit immers (hoewel er ook zoiets bestaat als 'thuisonderwijs', hoewel ook dit aan stringente criteria onderworpen is). En als Vincent De Roeck strijdt tegen deze ongeoorloofde staatsbemoeienissen, welaan, dan is dit een meer dan gerechtvaarigde libertarische strijd.

 
At 01:20 Anoniem said...

Ik zou zeggen; hoe meer conservatieve, christen-democratische, socialistische, liberale, nationalistische, of wat-dan-ook libertariërs hoe beter;-) Libertarisme betekent dat je geen (staats)geweld gebruikt om andere dan defensieve redenen. Voor de rest mag iedereen zijn kinderen opvoeden hoe hij/zij wil, daar kan je vanuit 'libertarisch oogpunt' nauwelijks iets over zeggen. Het wordt natuurlijk wél interessant - zoals Xavier terecht opmerkt - als de staat créches begint te subsidiëren, thuisonderwijs fiscaal afstraft, heel het onderwijs monopoliseert (én monopsoniseert), enz. Dat moet radicaal veroordeeld worden.

Verder betwijfel ik nogal sterk of je het libertarisme kan opdelen in Randians en Toquevillagers, maar dat lijkt me eerder een futiele discussie:-)

 

Een reactie plaatsen