For our heritage and freedom ! Home | About | Contact | Vincent De Roeck | Liberty Quotes | The Free State | In Flanders Fields | Nova Libertas | Feeds |

Europese parlementsleden blijven poen scheppen

Na het officieuze referendum over de Europese Grondwet in het Verenigd Koninkrijk opende menige Britse conservatieve weblog met de alleszeggende kop: “Eurocrats 0 - People 1”. Zij kraaiden echter veel té vroeg victorie, want de impact van dat officieuze referendum waarbij 88% een échte volksraadpleging eiste en 89% tegen het Verdrag van Lissabon stemde, was eerder marginaal te noemen. Twee LibDem’ers en één Labour MP konden op andere gedachten gebracht worden. Het Britse Lagerhuis beschikte dan ook over een mooie meerderheid om het Verdrag van Lissabon te ratificeren, en zo gebeurde het ook. De zelfverklaarde “Hannan’s Law” (“Zelfs Eurosceptici in de oppositie worden Europositivo’s éénmaal in de regering want in de regering zitten er nooit Eurosceptici”) werd dan ook opnieuw bewaarheid. Maar daar blijft het niet bij. Ook de pesterijen op alle andere niveau’s van het politiek-maatschappelijke debat blijven onverstoord verdergaan. Eurosceptici krijgen maar met mondjesmaat toegang tot de media en ook in de publieke parlementaire debatten worden hun rechten uitgehold of zelfs helemaal afgenomen.

Dat Eurokritisch zijn in de Europese instellingen niet echt gesmaakt wordt, weten we al wel na de fractieontslagen van bepaalde sterke Eurosceptici zoals Roger Helmer, door het systematisch brandmerken van Eurosceptici in het Europarlement als “mentaal gehandicapten”, “hooligans”, “nazi’s” en “communisten”, of door het inperken van hun speech- en debatrechten op “Führersbefehl” van EU-parlementsvoorzitter Hans-Gert Pöttering. Maar vorige week deed het Europarlement er zelfs nog een schepje bovenop. De deelnemers aan een vreedzame oppositieactie tegen het Verdrag van Lissabon in het Europees Parlement waarbij ze T-shirts en spandoeken met “referendum” erop droegen, werden op basis van de discretionaire machtigingen van de parlementsvoorzitter tot hoge boetes (600 à 1,500 euro) veroordeeld wegens “wangedrag in het parlement”. Het is ironisch te moeten vaststellen dat op dezelfde dag van de beboeting de groene fractie T-shirts en spandoeken droeg als actie ter vrijlating van de één of andere politieke gevangene en zij daarmee kennelijk geen “wangedrag” aan de dag legden in de ogen van de Eurocraten...

En ook de manier waarop de boetes uitgedeeld werden, tart het ongelooflijke. Niet eens alle deelnemers aan die actie konden achteraf nog geïdentificeerd worden. Daniel Hannan, Syed Kamall en David Sumberg, maar ook Nigel Farage, de UKIP-leider én initiatiefnemer van de bewuste actie, konden aan beboeting ontsnappen. Die laatste vond dit zo belachelijk dat hij in het parlement uitriep Spartacus te zijn die men op een bepaald moment ook niet meer durfde straffen voor zijn misdaden. En het is helemaal bespottelijk dat Dr. Hans-Peter Martin uit Oostenrijk beboet werd voor zijn vermeende deelname aan die actie terwijl hij op hetzelfde moment aanwezig was op een bijeenkomst in Frankfurt. Noch het sluitende alibi van Martin of de spontane bekentenis van Farage konden de boeteverdeling veranderen. Martin zal dus moeten betalen, ook al is hij objectief volledig onschuldig, en Farage ontsnapt aan de boetes terwijl hij dé drijvende kracht was en nog steeds is achter het parlementaire verzet tegen het Verdrag van Lissabon en de EU.

“Let’s talk shop”, is een veel gehoorde Engelse uitdrukking die zoveel betekent als “laat ons ter zake komen”, en waarvan de financiële context perfect inpasbaar is in de Europese instellingen want ook daar draait alles in hoofdzaak om geld. Daniel Hannan kon op zijn weblog dan ook opgelucht adem halen toen de LibDem’er Chris Davies Hannans koosnaam “de meest gehate man in Brussel” overnam door het recent aan te durven een nieuw misbruik met de Europese gelden door Eurocraten en Europarlementsleden aan de kaak te stellen. Volgens Hannan is dat de grootste misdaad die een Eurocraat of MEP kan begaan in de ogen van de Europese Unie. Over renumeraties, verloningen en extra’s mag immers niet gesproken worden, en niet zozeer omdat de regels dat eisen, maar gewoon omdat de Eurocraten niet willen dat de burgers weet hebben van hun financiële verwennerijen.

De burgers moeten zo bijvoorbeeld niet weten dat de Europese boekhouding al 13 keer op rij niet aanvaard geweest is door het Europees Rekenhof, of dat een poetsvrouw bij de Europese Commissie maandelijks meer dan 5,000 euro verdient, of dat het legioen ambtenaren aan de Brusselse EU-instellingen een centrumstad van meer dan 50,000 inwoners kunnen bevolken. Om van de impact op de vastgoedprijzen in het Brusselse nog maar te zwijgen door deze in geld en macht zwemmende democratisch deficitaire ambetantenaren.

In oktober 2004, vlak na de laatste Europese parlementsverkiezingen, gaf de Britse Tory-fractie een overzicht vrij in o.a. “The Daily Telegraph” van alle gelden die de MEP’s tot hun beschikking krijgen voor hun dagdagelijkse werking. De gegevens waren ronduit schokkend, net als de reactie van Daniel Hannan trouwens toen hij net Europees Parlementslid geworden was: “Ik zou dit niet mogen zeggen, maar het loon is hier formidabel!” Deze verschillende extra’s zijn nog steeds van toepassing, alleen zijn ze tegenwoordig al vier keer op rij (zwaar) geïndexeerd. De koopkracht van de MEP’s heeft met andere woorden nooit te lijden gehad onder welke inflatie of recessie dan ook. Het loon van de MEP’s is identiek hetzelfde als dat van hun nationale evenknieën, maar het zijn vooral de extra’s die het gigantische verschil maken.

In 2004 bedroeg de maandelijkse secretariaatsbijdrage per MEP maar liefst 12,305 euro. Met het gemiddelde aantal werknemers per MEP van twee personen in gedachten, kan elk MEP maandelijks nog 6,000 euro in eigen zak steken, bovenop zijn vaste salarisverloning. Verder krijgt elke MEP, zonder de noodzaak om bonnetjes binnen te brengen, zijn reiskosten van en naar Brussel terugbetaald a ratio de prijs van het duurste eersteklasseticket plus een extra 20%, wat voor een Brit neerkomt op 900 euro per week, ook al vliegen de meeste Britse MEP’s met Ryanair of een gereduceerd economietarief naar Brussel zodat ze maandelijks nog eens meer dan 3,000 euro in eigen zak kunnen steken.

Om van de 50 euro per week om taxi’s te betalen nog maar te zwijgen, zeker wanneer je beseft dat de MEP’s een eigen gratis limousineservice hebben tot 22u ’s avonds, of van de 270 euro forfaitaire zitpenning per aanwezigheid op een zitting, ook al gaat het niet eens om een verplichte commissiezitting of wat dan ook. Dit bedrag dient officieel om de accommodatie van de MEP’s te bekostigen, maar zelfs de wetenschap dat meer dan 90% van de MEP’s een eigen appartement heeft in Brussel en dus geen nood heeft aan 270 euro per dag aanwezigheid (uw handtekening in een boek zetten volstaat, je hoeft trouwens niet eens écht de zitting bij te wonen) verandert aan dat bedrag niets. Per maand houdt een doorsnee MEP dus ook nog eens 3,000 euro over.

En voor diners en lunches volstaat het om in te tekenen op de massa’s gratis lezingen of dinerconferenties in het Brusselse of om een lobbyist daarvoor te laten opdraaien. En als dat niet kan, zorgt het Europarlement zelf wel voor een complimentair diner of wat dan ook. Dit alles maakt dat een MEP, bovenop zijn al mooie vaste verloning, per maand nog eens 12,000 euro extra kan verdienen. Een aardig sommetje. Europa zorgt dus wel degelijk voor welvaart en rijkdom … tenminste als je tot die kleine elite behoort die er werkzaam is.

Dit opiniestuk verscheen ook op de metablog In Flanders Fields en bij het Liberaal Vlaams Studentenverbond.

Meer over het gesjoemel binnen de EU op www.europatransparant.be.

13 Reacties:

At 15:42 Geert Van Nauwelaerts said...

Ik ken de details van onze nationale politici niet, maar hebben zij ook niet dozijnen extraatjes die uit de boeken gehouden worden zoals postrechten, representatievergoedingen en ander fraais? Ik heb daarbij geen bezwaar met mooie lonen voor toppolitici, tenminste als men op zoek is naar toppers. Een CEO die in de politiek gaat, pleegt financiële harakiri, en dat is jammer. Om de competentste geesten in de politiek te krijgen, moet men hoge lonen kunnen aanbieden, en dat is net wat de EU doet.

 
At 16:33 Thomas said...

Geert, dat lijkt me alles wel bij de haren getrokken. Politici zouden net uit redenen van maatschappelijk engagement moeten werken, niet in functie van een verloning. Daarom steun ik eerder de manier van werken in New Hampshire waar het deelstaatparlement maar zéér weinig samenkomt en de verkozenen geen loon krijgen voor hun inzet, buiten dan een magere zitpenning. Dan krijg je pas terug echte politici, en geen carrièristen die de boel doorheen de jaren naar de kl*ten geholpen hebben.

 
At 01:12 Anoniem said...

Voor de lezers die ook een mondje Duits spreken:

http://www.stern.de/blog/6_hans-martin_tillack/archive/1544_geldgier_statt_machthunger.html

Het Duitse magazine Stern heeft ook een nieuwe vorm van financieel gesjoemel door de Europese Unie ontdekt in één van hun onderzoeken, en de Duitse EP-voorzitter schijnt machteloos te staan tegenover de praktijken.

 
At 01:12 Anoniem said...

785 Europarlementariërs die elk zo'n belachelijk hoog loon/extra's krijgen... dan weten we ineens waar het gat in de begroting zit!

 
At 01:12 Werner said...

?? Er werken helemaal geen poetsvrouwen bij de Europese Commissie, laat staan dat ze 5000 EUR zouden verdienen.. die kennelijk onuitroeibare kwakkel is waarschijnlijk een eigen leven beginnen leiden na opgevoerd te zijn (als kwisvraag) tijdens een programma van Rob van Oudenhoven, toen was het nog 4000 EUR. Beetje aangepast aan de index?

 
At 01:13 Vincent De Roeck said...

In maart 2005 deed het weekblad Trends een onderzoek over "de riante lonen van de NV Europa", en publiceerde die ook een aantal voorbeelden van wat Eurocraten maandelijks NETTO verdienen: (het gaat hier om het totale loon, aangevuld met alle vergoedingen, en dit alles na belastingen en bijdragen voor de sociale zekerheid, wat voor EU-ambtenaren doorgaans in totaal maar 25% bedraagt.

Trends stelde toen deze figuren voor: Een Italiaanse poetsvrouw, tien jaar dienst met drie schoolgaande kinderen verdiende 4,090 Euro. Een Vlaamse tolk Nederlands-Duits, drie jaar dienst, en samenwonende had 3,293 Euro. Een Spaanse directeur-generaal, 25 jaar in dienst met twee studerende kinderen kreeg 15,381 Euro. Een Waalse bode, zeven jaar in dienst met vier kinderen verdiende 4,065 Euro. Een Duitse directiesecretaresse, negen jaar in dienst met twee kinderen had 5,723 Euro.

NETTO, is dat dus. "Riant" lijkt zelfs een understatement. Als we bij de poetsvrouw uit het Trends-artikel het BRUTOLOON gaan berekenen a.h.v. de 25%-afdrachtvoet, dan komen we wel degelijk uit op 5,453 Euro.

Dus "Werner" alvorens te pochen met het één of andere triviaweetje uit een quiz en aan de hand daarvan kritiek te geven, misschien eerst eens even je antecedenten nakijken...

 
At 11:58 Werner said...

Ik dacht dat jij het uit de quiz gehaald had, Vincent, niet ik.
Goed, het komt dus uit Trends, maar daarom is het nog niet waar. Ik herhaal: er zijn geen poetsvrouwen, Italiaanse of andere, bij de Europese Commissie. Bodes zijn er tot een jaar of 10 geleden wel geweest.

 
At 12:11 guillaume said...

Mag ik "Werner" dan vragen wie de Berlaymont kuist? De Eurocraten zelf? Want sorry hoor, maar ik heb nog nooit een foto gezien van Barroso die met emmer en dweil in de weer is...

 
At 14:36 Werner said...

guillaume: Kuist het IBM personeel ook zelf? Schoonmaken wordt uitbesteed en poetsvrouwen maken geen deel uit van het personeelsbestand, bij IBM niet, en bij de Commissie niet.

 
At 14:36 Pepperjack said...

Och Werner, mogelijk zijn ze bij het Parlement, niet bij de Commissie, of nog een andere satteliet. Gewoon al de verhuis-cirque tussen Brussel en Straatsburg is zo beschamend, dat enig fatsoenlijk mens die daar aan meedoet (verkozene of ambtneaar) zijn gezicht niet meer zou durven laten zien op straat. Maar dat politici alle gêne voorbij waren, dat wisten we al lang.
De douches ad 800.000fr was dat ook een kwakkel? De atrium-stoeltjes met *individuele* airo in Berlaymont, is dat ook een kwakkel? De chrèche voor Eurocratische babys in datzelfde (of aanpalende) gebouw met ONGEKENDE normen en personeelsbezetting, is dat ook een kwakkel?

Komaan Werner, probeer nog eens een formalistisch argument. Helaas vinden veel ambtenaren dat allemaal zo normaal dat ze ermee lopen te pronken hoe chique de boel wel niet is. Artikel 1 voor al die eurocraten in hun arbeidscontract zou moeten zijn "in godsnaam, ZWIJG over wat wij hier doen, en benadruk het heroïsche van ons EU-project".

En voor Geert: de meest recente CEO (Leysen, ex-Volvo) die het parlement betrad, was de enige sedert lang die het fatsoen had er direct terug uit te stappen omdat het een inhoudsloze praatbarak was.

stop toch met dat nonsensikale argument dat goed loon goed volk trekt in politiek, of toon mij de bewuste parlementen aan.

Dat zijn dan diezelfde politici die eens zullen argumenteren wat een topmanager mag verdienen. Jongens.

Ik wind me er niet in op dat het gebeurt, maar dat men nog durft te doen alsof het allemaal OK is, daar krijg ik het vliegend *** van.

 
At 14:36 Werner said...

pepperjack: Je hoeft er niets anders bij te sleuren als je je gelijk niet kan halen. Ik had het over de zogezegde kuisvrouwen in de Commissie, die met meer dan 5000 EUR naar huis gaan. Nou, die bestaan niet. Heb ik ergens gezegd dat *alles* OK is?

 
At 14:42 guillaume said...

Correctie "Werner": die zogezegde kuisvrouwen vinden we wel terug in het bewuste Trends-onderzoek van de "NV Europa" en de lonen daar. Dus ofwel heeft Trends ongelijk (en iedereen die zich daarop gebaseerd heeft), ofwel heb jij ongelijk. Ik ken je achtergrond niet, maar voor zolang jij geen ander bewijs van je gelijk hebt dan eenvoudig zeggen dat de 5000 euro-kuisvrouw niet bestaat, zou ik als ik jouw was Pepperjack niet beschuldigen om "er alles bij te sleuren om zijn gelijk te behalen" of De Roeck dat hij ongelijk zou hebben...

 
At 16:27 Werner said...

guillaume: tja, Trends heeft wel degelijk ongelijk. Tot enkele jaren geleden (2004, en geen 10 jaar zoals ik in een vorige post schreef) was er wel een categorie D ambtenaren, waartoe oa. de bodes behoorden, maar kuisvrouwen zijn er nooit geweest. De 'directory' van de Europese Commissie staat trouwens online, ik zal niet zeggen dat het het meest gebruiksvriendelijke tool aller tijden is, maar een kuisvrouw zal je er niet in vinden. Dat is altijd uitbesteed geweest.

 

Een reactie posten